| Geschreven door blub, Op 21-08-2010 00:55 |
|
|
Ik word gek van het feit dat mijn vader zo overdreven verliefd is op onze hond. We hebben haar nu een jaar. Als mijn hij dan naar bed gaat gaat hij helemaal lief / verliefd tegen haar praten, en zeggen wat een lief beest ze is (o.a.) en zelfs zo bij \"kreunen\". Zij is perfect volgens hem en ziet haar als lievelingsdochter die hij ook altijd voortrekt. Ik voel me dan altijd het stiefzusje ofzo. Ik walg ervan als hij haar helemaal ophemelt. Hij begroet haar ook altijd als eerste en heel enthousiast. Ik krijg hoogstens een droog \"Hoi\". Meer hoef ik dan ook niet want dan heb ik er sowieso weer de pest in. Eigenlijk ben ik ook vreselijk jaloers op haar. Er wordt zo van haar gehouden en ze heeft zo\'n simpel goed leven en ze is heel mooi (alles wat ik niet heb). Als hij dit zou horen zou hij het niet begrijpen en waarschijnlijk lachen. Lul. Waarschijnlijk de meeste mensen. misschien stel ik me ook aan. Maar zo voelt het niet.
|
