| waarom nou |
Ik zou eenieder die hier meent te reageren in ieder geval willen vragen om op redelijk behoorlijke wijze te communiceren. Het is heel goed mogelijk om je mening naar buiten te brengen zonder een ander (opzettelijk) te kwetsen. Enig fatsoen in de wijze van reageren moet toch zeker wel opgebracht kunnen worden.
Natuurlijk dacht ook ik bij het lezen van het geheim over die hond, dat zij er weer zo een was die zomaar een hond heeft genomen en op het moment dat het moeilijk wordt het bijltje er bij neergooit. Deze persoon heeft in ieder geval wel juist gehandeld door de hond naar het asiel te brengen en daar moet je hoe dan ook enige respect voor op kunnen brengen, zeker na al die berichten van doodgemaakte honden. Een hond kiest de natuurlijke leider uit en als die in het huishouden niet aanwezig is zal de hond die taak op zich nemen. Je mag en kan er niet vanuit gaan dat ieder mens van nature een leider is aangezien er ook volgers nodig zijn voor het evenwicht. Natuurlijk zijn hier allerlei trucjes voor, maar om die toe te passen kost tijd en energie, in deze hectische samenleving is daar steeds minder tijd voor. Waar ik wel vraagtekens bij heb, als het al zo moeilijk is om een hond op te voeden en er de leider voor te zijn, hoe zal dat dan gaan als het kind er is, die heeft namelijk precies hetzelfde nodig. Gelukkig wordt een kind ouder en kan je andere methode toe passen om het op te voeden, maar toch raad ik de schrijfster aan bij zichzelf na te gaan waarom het niet gelukt is. De wijsheid die zij hiermee bij zichzelf naar boven haalt zal haar alleen maar helpen om haar kind tot een evenwichtige volwassene op te voeden.
Ik wens haar veel succes.
|
