| Geschreven door bammetje, Op 30-01-2011 18:48 |
| Aantal keer gelezen: 1106 |
|
Ik ben een bewust alleenstaand mams van een ontzettende lieve peuter en heeeeel soms als ik er even doorheen zit dan heb ik wel eens spijt. Dan kan ik weer verlangen naar mijn leven alleen zonder kind. Pfff moeilijk om het nu een keer zo opteschrijven. Het lijkt nu zo echt! Voel me ook schuldig om die bekentenis maar dan denk ik maar, ik ben ook mens. Maar 99 procent van de tijd ben ik superblij en trots dat ik moeder mag zijn van mijn peuter!!!!
|
