| Geschreven door anoniem, Op 15-06-2009 17:39 |
| Aantal keer gelezen: 1125 |
|
Mijn ouders hebben altijd een eigen bedrijf gehad en dat liep heel goed. 2 jaar geleden is dat falliet gegaan. Ik vond dit echt heel zielig, vooral voor mijn vader want ik wilde niet dat hij het gevoel heeft dat hij heeft gefaald. Dat heeft hij totaal niet, want het bedrijf heeft altijd heel goed gelopen en het feit dat hij het kan vind ik al knap. Jammer genoeg durf ik hem dit niet zo te vertellen. maargoed, mijn vader heeft toen nieuw werk gezocht en kwam bij een goedlopend bedrijf terecht waar hij veel voor moest reizen. Hij heeft daar bijna een jaar gewerkt en werd toen weer ontslagen. Ik kon aan hem merken dat hij er erg mee zat. We hebben namelijk een groot gezin en ik weet dat hij het heel belangrijk vind dat hij de rest van het gezin goed kan blijven onderhouden. Alleen het is nu al een tijdje later, en ik merk dat mijn moeder er steeds meer mee gaat zitten dat mijn vader nog geen werk heeft dan hij zelf. Ik vind het gewoon heel vervelend want mijn ouders willen nog heel graag met ons op vakantie blijven gaan omdat ze volgens mij anders bang zijn dat we te kort komen. Maar ik voel me er gewoon schuldig door. Ik wil het liefst alles zelf betalen, want ik heb genoeg geld om mezelf te onderhouden. Ik koop dan nu ook alles zelf behalve eten dan. Ik weet dat ik geen schuldgevoel moet hebben omdat ik er niks aan kan doen, maar ik vind het gewoon heel naar om te zien dat mijn ouders het er zo moeilijk mee hebben dat mijn vader geen werk meer heeft.
|