| Kredietcrisis |
De kredietcrisis heeft mij gigantisch naar de strot gegrepen. Nog nooit in mijn leven, ik ben nu 54 jaar, heb ik rekeningen niet kunnen betalen, nu is dat sinds een paar weken wel het geval. Ik vind het vreselijk, nog nooit in mijn leven heb ik rood gestaan, nu wel. Hier op mijn bureau ligt een stapel rekeningen die ik op dit moment gewoon niet meer kan betalen. Er zijn nog wat lichtjes aan het einde van de financiele tunnel, waarvan ik hoop, dat ze een dezer dagen feller voor mij zullen gaan schijnen, is dat niet het geval, en pakt het allemaal inderdaad nog negatiever uit, dan weet ik echt niet meer hoe ik hier uit kom. Naar de supermarkt gaan heb ik sinds een paar weken afgeschaft. Ik leef op koekjes die ik nog in de kast heb liggen, en water komt uit de kraan, vroeg naar bed dan voel je geen honger. Het geheim is dat ik dat natuurlijk aan niemand vertel, want dan vind iedereen je zielig en dat wil ik niet gevonden worden. Ook gaan mensen je dan uitnodigen om bij hen te eten, en dat wil ik ook niet. Het is immers mijn probleem. Voordeel van niet eten is wel dat je slank blijft, ha ha. Helemaal diep binnenin mij , mijn Hogere Ik, mijn buikgevoel, zegt mij dat het ooit wel weer beter zal gaan, geen enkele situatie blijft zoals hij nu is. Voorlopig zit ik nu wel met een gigantisch probleem.
|
