Geheimen van Nederland

Ik draag al jaren dit geheim met me mee. Behalve mijn partner, weet niemand hier iets van. Ik zit tot in mijn nek in de schulden terwijl ik nog maar 24 jaar ben. Het is allemaal ontstaan toen ik op mijn 18e het huis uitging om met mijn vriend te gaan samenwonen. Van huis uit ben ik gewend dat geld geen rol speelt. Alles was er in overvloed, ik kreeg 5x zoveel zakgeld en kleedgeld als klasgenoten en daar bovenop kreeg ik nog alles wat ik wou. Altijd luxe eten, niet zomaar wat aardappelen, groenten en een stuk vlees. Mijn ouders hebben me nooit geleerd om met geld om te gaan, wat baal ik daar nu achteraf van. Toen ik ging samenwonen met mijn vriend begon ik ook een hbo-opleiding. Mijn vriend had een eigen huis en ik kon daar zo gratis en voor niks wonen. Ik kreeg studiefinanciering voor uitwonenden en daarnaast elke maand een ruime toelage van mijn ouders, omdat ze niet wilden dat alle kosten op de rug van mn vriend vielen. Ik droeg dus ook wat mee aan de maandelijkse lasten en boodschappen. Toen begon het er al mee dat ik moeilijk kon rondkomen van dat geld. Ik moest collegegeld betalen, schoolboeken, boodschappen, kleding enz. En ik was niet gewend dat er nu opeens een grens was. Met zijn tweeen konden we makkelijk voor 600 euro per maand wegtikken aan luxe boodschappen en uit eten gaan. Ik begon rood te staan en mijn vriend heeft me toen vaak uit die roodstand geholpen waardoor zijn spaarrekening ook tot een nulpunt daalde. Ik trok hem mee mee in mijn uitgavenpatroon. Het begon toen met de zomervakantie, toen ik een lening afsloot bij een bank. Daar kon je eenvoudig een studentenkrediet openen als je je propedeuse had behaald, 6000 euro kon je zo meekrijgen. Ik wou graag op vakantie, maar daar hadden we geen geld voor. Mijn vriend wou kamperen, maar dat had ik in mijn leven 1 keer eerder gedaan met vrienden en ik zou nog liever doodgaan dan in een tent slapen. Van huis uit gingen we altijd 3x per jaar weg naar de luxte hotels, dat wilde ik ook. Van het studentenkrediet heb ik dus een mooie luxe vakantie betaald. De rest van het krediet gebruikte ik om de roodstand weer op te heffen, voor mooie kleren en noem maar op. Binnen no time was die 6000 euro op. Ik ontdekte dat ik kon lenen bij de IBG groep bovenop je studiefinanciering. Dat deed ik dus ook. Ik had het elke maand dan wat ruimer, nog steeds bleef ik schulden maken doordat ik niet op mijn uitgaven lette. Vervolgens ontdekte ik dat je bij postorderbedrijven veel kleding kon kopen op afbetaling. In de loop der jaren zijn die kleine beetjes kleding die ik daar bestelde tot een hele grote schuld gekomen. Steeds dacht ik maar weer: ach als ik een baan heb straks dan komt dat allemaal wel weer goed.

Na vier jaar ben ik netjes afgestudeerd, het was zoeken naar een baan. Ik kon niets vinden binnen mijn vakgebied, maar net na de zomervakantie toen ik hem begon te knijpen dat ik mijn maandlasten niet meer kon betalen, werd ik benaderd en kon ik voor een jaar aan de slag. Het was tijdelijk werk en na dat jaar was er geen werk meer over. Ik ben 1 week werkloos geweest en toen werd ik weer zelf benaderd of ik ergens wou komen werken. DIt was wel binnen mijn vakgebied, hier zit ik nu al 6 maanden en dit is helemaal mijn stek. Ik heb alleen net gehoord dat er door reorganisaties alle tijdelijke contracten er uit gaan. Zeer waarschijnlijk ben ik dus over 6 maanden mijn baan kwijt. En dan is het maar de grote vraag of ik weer aan het werk kom.

Ik heb netjes mijn inkomsten en uitgavenpatroon in beeld. Ik heb mezelf nu redelijk geleerd om met geld om te gaan, mede dankzij mijn vriend en ik betaal nu netjes elke maand al mijn lasten. Ik probeer ook echt te sparen en zo nu en dan wat extra af te lossen. Ik ben alleen doodsbang dat ik mijn baan straks kwijt ben en dan heb ik echt een probleem als er niets meer betaald kan worden. Ik zou me god niet weten wat ik dan moet doen. Mijn vriend heeft een fulltime baan en verdient net genoeg om ons huis van te betalen en al zijn lasten. De boodschappen betaal ik altijd, want dat kan hij niet meer betalen. Hij kan me dus niet helpen. Mijn ouders weten wel dat ik niet met geld om kan gaan, maar weten niet dat het zo erg is. Ik heb al een aantal keer flink omhoog gezeten omdat ik rood stond en de bank mijn rekening had geblokkeerd. TOen ik mijn vader belde voor hulp heeft hij vaak genoeg aangegeven dat ik op eigen benen moet staan en het zelf op moet lossen. Van hem kan ik echt niets verwachten.

Na 6 jaar is de stand als volgt: Bij de IBG groep heb ik een schuld van 20.000 euro, het studentenkrediet is door alle rente nu 8000 euro geworden, bij postorders heb ik inmiddels zo een 7000 euro staan. Ik ben 24 en ik heb een schuld van 35.000 euro. Kom ik hier in godsnaam ooit nog uit? Zolang ik een baan heb kan ik alles blijven betalen, al zal het wel 10 jaar duren voordat ik overal vanaf ben als het niet langer is. Raak ik werkloos dan staan binnen no-time de deurwaarders op de stoep.

Soms word ik zo wanhopig van de financiele mess waarin ik mezelf eigenhandig heb gebracht, dat ik niet meer weet wat ik moet doen. Zo spookt zelfmoord wel eens door mijn gedachte. Maar ik zit er zo diep in dat zelfs dat (wat veel mensen als laatste uitweg zien) voor mij geen uitweg meer is. Dan zadel ik namelijk andere mensen om mij heen, vriend en familie, op met alle gemaakte schulden. En dat wil ik ook echt niet... Een uitzichtloze situatie. Ik probeer nu heel veel geld opzij te zetten voor als ik straks werkloos thuis zit, dan ik dan ieder geval nog wat maanden vooruit kan om werk te vinden. Ik moet er niet aan denken wat er gebeurt als dat niet lukt...

Gepubliceerd in : Geheimen, Financieel

Reacties gebruikers (10)

Voeg je commentaar toe

Geplaatst door ik, Op 27-12-2009 16:51, 1. stompkop o wat ben je zielig, wat een drama, besef je wel dat er mensen zijn die in een veel dieper gat zitten. 35000 heb je met een beetje moeite in een paar jaar afbetaald. Hoe denk je dat je ouders aan het geld gekomen zijn, met hard werken. Neem een tweede baantje en wat maakt het nou uit dat je onder je niveau werkt. Je vriend betaalt de woningkosten (dat zijn de hoogste) en jij loopt te jammeren dat je de boodschappen niet kan betalen. Van 300,- per maand kan je heel goed eten en dan kan je de rest van je geld gebruiken om de schulden af te lossen. Neem contact op met de postorderbedrijven om een afbetalingsregeling te treffen. Koop geen nieuwe kleren meer waarschijnlijk heb je genoeg om jaren mee door te kunnen.  Maar het allerbelangrijkste probeer niet met andere mensen mee te doen en als je geen geld hebt dan houden de leuke dingen gewoon op, leer tevreden te zijn met wat je hebt.  Geloof me dan ben je er voor je 30e ruim vanaf en heb je ook meteen in staat om wel op je eigen benen te staan.    Ik moet ook even kwijt dat ik het wel erg makkelijk vind om je ouders hier de schuld van te geven, ze hebben je toch niet gedwongen om je geld zo uit te geven.   » reageer op deze reactie... Geplaatst door Dovani, Op 27-12-2009 17:16, 2. Nou... "ik probeer veel geld opzij te zetten voor als ik strakjes in de bijstand zit"  Nou, big spender, dan wens ik je veel succes, een van de eerste dingen die een uitkerende instantie van je eisen zal is je eigen vermogen aanspreken, alvorens ze je geld geven.Maargoed, het zal wel aan mij liggen voor jou maakt men natuurlijk een uitzondering.   » reageer op deze reactie... Geplaatst door Hilly, Op 28-12-2009 01:30, 3. praten! ga er toch over praten met je familie.  Loop er niet mee rond. Je hebt spijt, je hebt je fouten onder ogen gezien en nu zit je in de shit. Da's heel erg. Maar je moet even je schuldgevoel en je angst opzij zetten en gaan handelen.  Ik zou als ik jou was dus 1. met je familie gaan praten 2. je partner precies vertellen hoe het er voor staat en 3. een budgetcoach gaan zoeken.    Ik weet heel goed hoe dit is, ik heb ook grote schulden (gehad), niet door te veel uitgeven maar door een bedrijf wat niet goed is gegaan. Geldzorgen zijn vreselijk maar je moet ondanks al je emoties proberen om te handelen. Je bent al op de goede weg. Je hebt nu inzicht in inkomsten en uitgaven.  En je weet wat je fout hebt gedaan. Nu is het zaak om de vaste lasten zo laag mogelijk te houden door te proberen, eventueel met behulp van een budgetcoach, om je schulden om te zetten in leningen met een lager rentepercentage. Postkredieten brengen je iets van 16% in rekening.  Dat kan veel lager.   Het is een lange weg, en een kloteweg, maar je kunt hier uit komen. Zelfmoord is geen oplossing, alhoewel ik heel goed begrijp dat die gedachten in je opkomen omdat alles zo uitzichtloos lijkt. Het is een schrale troost maar je bent niet de enige met dit probleem.  Google maar even op budgetcoach. Of schuldhulpverlening. En ga aan de slag.   Veel sterkte.   » reageer op deze reactie... Geplaatst door simple life, Op 28-12-2009 03:58, 4. 10 jaar ? Ik probeer het grofweg op een rijtje te zetten :   Het huis en de lasten wordt door je vriend betaald.   Jij betaalt voor de boodschappen, de extra's en je schuldlasten.   Je hebt een schuld van 35000 en ik schat dat alleen de rente al op 3500 à 4000 per jaar komt. Dat is grofweg 300 à 350 euro per maand. Dat is nummer één. Zorg ervoor dat je los van je vaste inkomen dat bedrag extra per maand verdiend. Desnoods door twee uur per dag 's avonds ergens te gaan schoonmaken. (tja, wie zich brandt moet op de blaren zitten). Dan hoef je je over die rente geen zorgen meer te maken. De volgende stap is zo snel mogelijk je schulden af te lossen ! Ik lees : "Ik probeer nu heel veel geld opzij te zetten voor als ik straks werkloos thuis zit, dan ik dan ieder geval nog wat maanden vooruit kan om werk te vinden"   Stom, stom, stom ! Los eerst die schulden af en zet helemaal niks opzij. Wie gaat er nou sparen als ie schulden heeft ? De rente die je krijgt op een spaarrekening is veel minder als de rente die je afbetaald op een schuld !   Behalve je schuld, hoef je alleen maar voor de boodschappen en eventuele extra's te betalen, dus zoveel hoeft dat toch niet te zijn ?   Hebben jullie echt alles nodig ? abonnement op de krant, tijdschriften, mobieltje ? Kun je echt niet zonder ?   Kleding kun je tweedehands kopen (en ja ook hele mooie luxe kleding is tweedehands te koop).   Je hebt een HBO opleiding dus waarschijnlijk een leuk loon. Als je bv per maand 800 euro uitgeeft aan boodschappen en extra's (wat volgens mij veel is), dan moet je toch zeker 10000 per jaar kunnen afbetalen ? Duurt toch geen 10 jaar, joh ?   Succes !   » reageer op deze reactie... Geplaatst door Astarte, Op 28-12-2009 13:05, 5. schuldhulpverlening Ik werk als schuldhlpverlener en kan je het volgende adviseren. Maak een afspraak bij de kredietbank.Zij kunnen je helpen je schulden in kaart te brengen en afbetalingsregelingen te treffen. Zij nemen dan contact op met de schuldeisers en doen een voorstel namens jou. Ook is het mogelijk dat de gehele schuld in een nieuwe lening over wordt gezet zodat jij nog maar 1 schuldeiser hoeft te betalen. Vaak is het streven dat je binnen 3 jaar ( soms 5) van je schulden afbent. In de tussentijd krijg je dan ook hulp bij het budgetteren. Geloof me nadat je je schulden hebt afbetaald verlies je niet zo snel meer de controle over je bestedingspatroon. Mocht je inderdaad je baan verliezen vraag dan op tijd WW aan ( is 70 % van je laatstverdiende loon)  Zet je over je schaamte heen, je bent niet de enige die in de problemen is gekomen. Trek aan de bel voordat het nog erger wordt( en dat wordt het als je niet doet) Heel veel sterkte!   » reageer op deze reactie... Geplaatst door wolk, Op 05-01-2010 14:16, 6. zielig :upse kan je op de wc zelf je billen afvegen? of moet iemand je daaro ook mee helpen? misschien werdt het tijd, dat je dit eens ging mee maken. Weet je ook eens de andere kant van het leven. Je hebt het al veels te goed gehad en heb geen medelijden met jouw, want je hebt het immers zelf gedaan.   » reageer op deze reactie... » Bekijk alle 1 reacties Geplaatst door vrouw, Op 26-01-2010 21:18, 7. Nou moe Wat en boze reacties. Volgens mij is de briefschrijfster zich er juist heel erg van bewust dat ze fout is geweest. Ik vind het dan wel makkelijk om te roepen: wie zich brandt... enz.  Het is wel zo, maar toch!! Wat heb je eraan?    Veel sterkte met de aflossingen, probeer de meeste luxe thuis te verkopen via een marktplaats oid, en ga desnoods in een huurwoning wonen en los van het verkoopbedrag van je huis je schuld af.     Verder, praat erover!! Kun je bij je vader geen goedkopere lening krijgen? Zijn rente zal vast een stuk lager zijn dan de bank rekent; alle beetjes schelen!    Succes!   » reageer op deze reactie... Geplaatst door Neeltje, Op 21-02-2010 14:33, 8. Roer omgooien Om uit je problemen te komen, heb je denk ik één oplossing.  Het roer drastisch omgooien.    Dat betekent:  Je denkpatroon veranderen. Eerst sparen, dan kopen.  Schrappen van dingen die je niet echt nodig hebt.  Je negatieve denken omzetten naar positief. Als je zo bang bent om je baan te verliezen, dan stuur je erop aan. Anders denken dus: ik ga mijn schulden aflossen en daarna heb ik genoeg over om flink te sparen. Stoppen met die angstgevoelens, je energie gebruiken om er wat van te maken.    Dat betekent ook: je geldbehoeften stevig onder de loep nemen.  Je hebt het allemaal al aardig in de gaten, dat is al heel goed van je.  Nu de volgende stap: ervoor zorgen dat je in alle vrede anders met je geld omgaat. Zodat je er plezier van kunt hebben, in plaats van stress.    Succes!   » reageer op deze reactie... Geplaatst door Neeltje, Op 22-02-2010 13:05, 9. Volwassen worden Het wordt voor jou nu tijd om volwassen te worden. En dat betekent in dit geval: verantwoordelijkheid gaan nemen voor je daden.    Natuurlijk kun je je ouders van alles blijven verwijten (welke volwassene heeft dat niet gedaan), maar je kunt er ook voor kiezen het heft in eigen handen te nemen.    Het belangrijkste is om van mentaliteit te veranderen: eerst sparen, dan uitgeven. Geen geld uitgeven dat je niet hebt.  Verder kun je financieel orde op zaken stellen, door te kijken wat je kunt schrappen aan uitgaven. Vervolgens kun je dan contact op nemen met je schuldeisers en een betalingsregeling treffen.  Je snapt wel dat enveloppen dichtlaten en ze verstoppen niets oplost.    Als je dit allemaal te moeilijk vindt, kun je aan het handje van een budgetcoach gaan lopen.    En denk eraan om gewoon netjes je schulden af te betalen. Door schuldsaneringsregelingen zadel je ons allemaal op voor jouw sores!    Heel veel wijsheid en succes gewenst.   » reageer op deze reactie... Geplaatst door maccius, Op 30-03-2010 16:02, 10. trots inslikken Je hebt het fout gedaan, je hebt het door en wilt je leven beteren een goede eerste stap.    Tijd voor stap 2 slik je trots in en ga naar je ouders. Als die je 5 keer zoveel geld geven als je klasgenoten, dan zullen die niet onbemmideld zijn. En kunnen ze je waarschijnlijk wel helpen. Zelfs als je niet wilt dat ze alles betalen kan je misschien afspreken dat ze alles afbetalen en dat je een schuld bij hun open laat staan tegen 0 rente of een lage rente.   » reageer op deze reactie... » Bekijk alle 1 reacties