| Geschreven door D O V A N I, Op 13-04-2010 23:25 |
| Aantal keer gelezen: 1411 |
|
Sinds jaar en dag bewoon ik een kleine woning, in particuliere verhuur.Voorheen waren er weinig problemen, de verhuurster was al op leeftijd maar zag me graag.Edoch sinds een jaar of wat heeft ze het tijdelijke met het eeuwige verwisseld en dat heeft me veel diep verdriet gedaan.Famillieleden namen de honneurs waar, en daarmee begon de ellende; de boel werd opnieuw onder de loupe genomen en de huur dusdanig opgehoogd dat het nog maar nét - met hangen en wurgen- ging.Nu dreigt er nog een verhoging en zie ik het helemaal niet meer zitten, ik schuif een godsvermogen af en mankementen worden gebrekkig of helemaal niet opgelost...en men heeft geen oor voor mijn gesmeek.Is dit nu mijn dank???? Zit de wereld nu zo harteloos en verrot in elkaar dat een dak boven het hoofd blijkbaar niet langer een vanzelfsprekendheid meer is maar een gunst??? Ik zie geen uitweg meer ...
|