Mijn geheim is dat ik financieel ekonomisch volledig aan de grond zit.Ik bewoon een verbouwde bouwkeet ergens op een stukje niemandsland, en zo word ik nog net een beetje gedoogd maar het houd niet over.Er gaat geen dag voorbij dat ik me niet woedend en onrechtvaardig behandeld voel in deze situatie maar helaas ben ik voor bestaande instanties geen intressant geval, en meer dan een aalmoes om van te leven krijg ik niet van ze.Ik ben al oud, en de ziekte trekt in mijn lijf...de angst om zo te overlijden overheerst mijn bestaan.Ik heb in mijn leven geen liefde gekend, en alles wat me toekwam was gebruikt of marginaal.Hoe kan ik hier nu genoegen mee nemen? Wat is het wat andere mensen afstoot...is het omdat ik geen geld of goed te geven heb? Elke vorm van status mis???
Terwijl ik dit in de bieb intik voel ik de wanhoop toeslaan...hoe lang nog en waarom, godverdomme.Ik ben zo eenzaam.
|
