| Geschreven door Duifje, Op 16-01-2010 17:00 |
| Aantal keer gelezen: 1159 |
|
Voelt raar om mijn geheim zomaar op het internet te zetten. Maargoed misschien heeft het een positief effect.
Ik ben een meisje van 20 jaar en ik moet zeggen dat veel dingen mij mee zitten en ik niet mag klagen.
Het is alleen dat ik vroeger (14de tot me 15de) erg in de knoop zat met mezelf. Gevoelens van onzekerheid, niet lekker in me vel, verdrietig en op een punt eenzaamheid maakte mij erg verward.
Net zoals iedereen op die leeftijd kunnen de kleinste dingen je ongelukkig maken. Vooral eenzaamheid dat veroorzaakt werd door een ruzie met één van mijn beste vriendinnen. De jongen waar zij verliefd op was, vond mij leuker. Ik in het begin hem niet, maar later viel ik ook voor hem. Door dit geval werd ik dus genegeerd door mijn vriendinnen. Daarbij snappen je ouders je ook niet op die leeftijd. Toen dit spelende was overleed mijn Oma.. en daardoor ging de relax vakantie naar Turkije ook niet door (die ik goed kon gebruiken) Huilende ouders thuis en negerende vriendinnen op school. Ik wist het nergens te zoeken. Toen er niemand thuis was en al die verwarde gevoelens die door mijn puberige lijf stroomde mij erg kwaad op mezelf maakte, greep ik naar een mes. Ik vond op dat punt mijzelf zo\'n triest persoon...uh ja dat ik mezelf wou straffen ofzoiets. Ik heb als een gek mijn emoties op me arm afgereageerd (niet met de intentie om zelfmoord te plegen) en voelde me daarna zo goed. Het voelde werkelijk alsof al mijn verdriet naar buiten stroomde. Echt waanzinnig. Maargoed om een lang verhaal kort te maken, dit heb ik zo\'n klein jaar mezelf aangedaan. Uiteraard met de bekende standy mesjes. Toen besefte ik dat het wel erg moeilijk verbergen is en het wel heel erg lelijk is..
Nu de dag is het te zien, maar gelukkig is het wel minder geworden. Daarbij, hoe gek het ook klinkt, verlang ik wel eens terug naar het gevoel wat ik erbij kreeg. Ik weet nu beter dat het een makkelijke manier is om EVEN van je verdriet af te zijn, maar het lost het probleem natuurlijk niet op. Ik krijg een stomp in me maag als ik hoor dat iemand er naar vraagt en verzin dan nonchalant een smoes. Niemand zou oooooit denken dat IK, de altijd vrolijke en gezellig meid, dat zichzelf heeft aangedaan. En dat wil ik zo houden ook! Vond het alleen heel erg om tegen me vriend te liegen..
|
