| depressie |
Ik weet bijna zeker dat ik lijd aan een depressie, al een paar maanden ben ik zooo ontzettend sloom, ben ik lusteloos en heb ik nergens zin in. Ik vind het dom van mezelf om me zo te voelen, er zijn mensen die veel ergere dingen aan hun hoofd hebben dan ik met mijn eigen problemen, die ik denk ik zelf erger maak omdat ik overal zo veel bij stil sta. Ik sta stil bij alles in de wereld en heb het gevoel dat ik de last van de wereld op mijn schouders draag. Ik heb vaak het gevoel dat ik wel van de daken zou willen schreeuwen, dat iedereen eraan bijdraagt hoe ik me nu voel! En dat iedereen eens normaal moet gaan doen tegen elkaar en tegen de wereld. Gewoon ophouden met haten en inhumaan gedrag. Ik ben ziek van de mens, misschien is dat het gewoon wel, misschien schaam ik me gewoon voor mijn ras, het menselijke ras... Ik vind de wereld ziek en ik wordt er gewoon doodziek van, hoe iedereen met elkaar omgaat, de hypocrisie die er bestaat in de wereld... Misschien sta ik overal te veel bij stil en dan komen er nog persoonlijke problemen bij, ik kan het allemaal niet zo goed verwoorden wat ik nu voel. Gewoon angst en een raar gevoel, net of niks mij meer op kan vrolijken. Ik laat het niemand merken, als ik bij vrienden, m\'n ouders of bij m\'n vriend ben, dan zet ik mijn masker wel weer op, die alles wat ik voel tegenhoud zodat ik alles opkrop, omdat ik weet dat niemand mij kan helpen. Of omdat ik denk dat mensen me dan raar gaan vinden of dat ik me gewoon ontzettend aanstel. Maar nee, naarmate ik ouder wordt, sta ik bij meer dingen stil in het leven... en het lijkt of het elke dag erger gesteld wordt in de wereld, ik wou dat ik iets kon doen, maar hoe? Ik ben alleen hierin. Bah, en 2010 begon ook al weer zo slecht, alles gaat dood, familieleden die onzekerheid hebben over de toekomst, hun baan, het leven. Ik zit hier midden in. Maar nee, zelfmoord zou ik nooit kunnen plegen, (als iemand misschien dacht dat ik deze kant op zou gaan met mijn verhaal, you are wrong.) ik probeer altijd gewoon door te gaan met leven ook al heb ik deze zwarte gedachtes in m\'n hoofd, ik probeer er maar wat van te maken, whatever that may be. Niemand weet dat ik zo zwaar til aan deze gedachtes die ik heb, ik praat er met niemand over. Dus zet ik het maar hier, zodat ik het toch nog een beetje kwijt kan. Anoniem, natuurlijk, anders had ik het niet gedaan.
|
