Geheimen van Nederland

Mijn geheim is dat ik een eetstoornis heb. Dat is begonnen tijdens m'n zwangerschap, ik was erg misselijk en viel ontzettend af de eerste maanden. Toen de misselijkheid verdwenen was ben ik m'n vinger in m'n keel gaan steken om toch af te blijven vallen. Na m'n bevalling zou ik stoppen, Maar na m'n bevalling was ik erg dun en trots op mezelf en besloot nog door te gaan. Ik dacht dat ik zou kunnen stoppen  als m'n doel bereikt was maar dat lukt nu niet meer. Ik kan het goed verborgen houden omdat ik alleen woon met m'n dochtertje, het eerste jaar na haar geboorte heb ik meerdere malen per dag overgegeven, ik voelde me ontzettend moe, chagrijnig, depri en eenzaam. Ik had totaal geen fut meer om wat met m'n dochter te ondernemen, het enige waar ik aan dacht was eten. Dus sloeg ik hele voorraden in om in een keer op te eten en dan weer te lozen. Dit deed ik wanneer m'n dochtertje sliep. M'n huis werd een zootje omdat ik geen fut had om op te ruimen. Daarna werd het iets beter, soms ging het een hele dag goed. Dan vaste
 ikeen dag of 2 en daarna begon het weer. Na m'n dochter's eerste verjaardag begon ik met school, op deze dagen at ik overdag niks, als avondeten havermout met water en als m'n dochter sliep begonnen de eetbuien weer. Dit hield ik niet lang vol, na een paar maanden moest ik stoppen met school. Dit zorgde voor financiele problemen, stress en meer eetbuien. Nu is m'n dochter 4 en vul ik m'n dagen met laxeren, vasten, vreten, compenseren en kotsen, zit nog steeds op school maar het gaat natuurlijk voor geen meter. voel me onwijs *** En ben bang dat m'n dochtertje hier aan onderdoor gaat. M'n gevoelens vlakken een beetje af, ik hield bijvoorbeeld altijd van dieren, nu doen ze me niks meer, ik geef ook om mijn dochter, maar ben vaak boos op haar omdat ik me zo moe voel, ik ben al m'n vriendinnen kwijt omdat m'n karakter totaal veranderd is en ik niet meer af kon spreken. M'n ouders zeggen dat ik veranderd ben, vermoeden misschien iets maar durven het niet uit te spreken. Af en toe vragen ze of ik wel goed eet, zeggen ze dat ik er moe uitzie enz. Ik weet niet of ik ooit iemand durf te vertellen wat er met me aan de hand is, nog liever ga ik dood omdat ik me zo schaam. Ook omdat ik lieg tegen iedereen, mensen denken dat het goed met me gaat, ook op school en dat is dus niet zo. Ze denken dat het financieel goed gaat, terwijl ik tot aan m'n nek in de schulden zit, m'n leven is een leugen, ik wil niet dat iemand het te weten komt, vandaar dat ik het anoniem vertel. Dan ben ik het toch kwijt!

Gepubliceerd in : Geheimen, Gezondheid

Reacties (6)