| Geschreven door Tina, Op 13-12-2010 11:31 |
| Aantal keer gelezen: 1106 |
|
Mijn man en ik zijn nu al 1 jaar en een half bezig met zwanger geraken. Ondertussen worden kenissen en vrienden zomaar zwanger. Uitspraken als \"bij ons is het gelukt na 2 maanden\" \"Ja, het was eigenlijk niet gepland\" komen bijna mijn strot uit. Dan zijn er nog de mensen die vragen aan ons waarom wij nog geen kindje hebben. In het begin antwoorde ik:\"tjah, we zijn er nog niet klaar voor\", het laatste half jaar antwoord ik:\"we zijn er mee bezig\", de volgende stap is:\"het lukt gewoon niet\".
Wat ik hiermee wil vertellen is, dat het mij begint te frusteren. Ik haat mezelf hiervoor, ik lach en ben vriendelijk tegen de mensen maar binnenin ben ik zo enorm verdrietig. Als klap op de vuurpijl heb ik 2 maanden geleden een miskraam gehad, dan denk je dat het uiteindelijk gelukt is en loop het mis :-( Ik heb dit dan tegen enkelen verteld maar kreeg hier vrij nutteloze reacties op:\"jullie zijn nog beide jong\" \"och het zal wel nog eens lukken\" \"het is niet dat het al een kindje was, het was nog maar een vruchtje eigenlijk\". Mensen bedoelen het waarschijnlijk goed maar beseffen niet wat voor pijn dit soort antwoorden doet. Voila hierbij mijn geheime frustraties...
|
