| Geschreven door bangerik, Op 19-10-2007 16:09 |
| Aantal keer gelezen: 3092 |
|
Ik ben al zo lang als ik me kan herinneren bang in het donker. Ben inmiddels 28 maar doe nog steeds overal het licht aan 's nachts. Als ik mijn donkere slaapkamer in ga, neem ik een aanloop en spring ik het liefst met een grote sprong mijn bed in. Ver weg van wat er onder het bed of in de rest van de kamer kan zitten. Bed is immers veilig. Ik ben hoog opgeleid, heb een goede (analytische) baan, maar kan deze irreele angst niet kwijtraken. Stom heh? Ik schaam me diep, lijk wel een kleuter. Hoe moet dat nou als ik straks kinderen heb en die gerust moet stellen als ze bang zijn in het donker?
Geschreven door: bangerik
|
