| Ik ben als de dood voor die enge dingen in de nacht. |
Hallo, mijn geheim is dat ik al 4 jaar elke nacht dingen zie. Ik zie dan enge gezichten als ik slapen wil. Ik doe dan mijn ogen dicht en probeer in slaap te komen, maar dan duikt er ineens zo\'n eng gezicht in mijn hoofd op. Meestal zwart-wit en doodeng. Mijn ogen zijn dan gewoon nog dicht. Dan lukt slapen ook slechter nadat ik dat heb gezien. Ik heb dit al 4 jaar stilgehouden omdat ik bang ben dat als ik het vertel dat mensen mij niet serieus nemen. Dat ze mij uit zullen lachen. Ik heb het mijn moeder al eens verteld, en zij zei \"ach ja, wat kan ik eraan doen toch?\" en deed net alsof ik een aansteller ben. Ik heb dit 4 jaar stilgehouden omdat ik zo bang ben dat als ik het vertel dat mensen mij uitlachen of mij als een aansteller zullen behandelen. Ik zag die gezichten voor het eerst toen ik ook een hallucinatie had. Ik had geen drugs of alcohol genomen, en toen had ik in eens uit het niets een hallucinatie. Niemand weet hierover. Ik ben het nu zo zat. Ik vind die gezichten heel erg eng, en ik verzin ze niet zelf, zulks engs verzin ik nooit. Het is voor mij zo eng dat ik het nooit verzonnen kon hebben. Uit films of dergelijke heb ik ze ook niet, want die kijk ik niet. Ik ben nu zo moe ervan om altijd maar bang te zijn. Ik ben bang voor die gezichten en bang voor de reacties als ik het ooit iemand vertel. Ik weet dan ook niet meer wat ik moet doen. Ik ben bang dat ik ooit helemaal doordraai en net zoals die enkele hallucinatie in het begin, dat het erger word. Tot ik ook enge dingen zie met mijn ogen open. Ik durf het niemand te vertellen. Ze zijn zo eng. Hallo, mijn geheim is dat ik al 4 jaar elke nacht dingen zie. Ik zie dan enge gezichten als ik slapen wil. Ik doe dan mijn ogen dicht en probeer in slaap te komen, maar dan duikt er ineens zo\'n eng gezicht in mijn hoofd op. Meestal zwart-wit en doodeng. Mijn ogen zijn dan gewoon nog dicht. Dan lukt slapen ook slechter nadat ik dat heb gezien. Ik heb dit al 4 jaar stilgehouden omdat ik bang ben dat als ik het vertel dat mensen mij niet serieus nemen. Dat ze mij uit zullen lachen. Ik heb het mijn moeder al eens verteld, en zij zei \"ach ja, wat kan ik eraan doen toch?\" en deed net alsof ik een aansteller ben. Ik heb dit 4 jaar stilgehouden omdat ik zo bang ben dat als ik het vertel dat mensen mij uitlachen of mij als een aansteller zullen behandelen. Ik zag die gezichten voor het eerst toen ik ook een hallucinatie had. Ik had geen drugs of alcohol genomen, en toen had ik in eens uit het niets een hallucinatie. Niemand weet hierover. Ik ben het nu zo zat. Ik vind die gezichten heel erg eng, en ik verzin ze niet zelf, zulks engs verzin ik nooit. Het is voor mij zo eng dat ik het nooit verzonnen kon hebben. Uit films of dergelijke heb ik ze ook niet, want die kijk ik niet. Ik ben nu zo moe ervan om altijd maar bang te zijn. Ik ben bang voor die gezichten en bang voor de reacties als ik het ooit iemand vertel. Ik weet dan ook niet meer wat ik moet doen. Ik ben bang dat ik ooit helemaal doordraai en net zoals die enkele hallucinatie in het begin, dat het erger word. Tot ik ook enge dingen zie met mijn ogen open. Ik durf het niemand te vertellen. Ze zijn zo eng.
|
