Collega's weten niet dat ik transseksueel geweest ben

Geschreven door w., Op 21-01-2010 00:27

Aantal keer gelezen: 947

Mijn geheim is dat ik geboren ben met de aandoening transseksualiteit. Dat wil zeggen dat je de lichamelijke kenmerken van het ene geslacht hebt en hersenen van het andere geslacht(=wetenschappelijk aangetoond). Ik wist dit al heel jong en ben ook al vrij jong (net voor mijn 20ste) gestart met de behandeling. Dat is nu ongeveer tien jaar geleden. Op mijn werk heb ik dit niet verteld, en dat ben ik ook niet van plan. Er zijn veel vooroordelen en - in mijn ogen - verkeerde zienswijzen van transseksualiteit. Onder ander daarom heb ik er geen enkele behoefte aan mensen op de hoogte te stellen. Ook schaamte speelt een rol; ik had heel graag \'normaal\' willen zijn, wat dat dan ook is.

Gepubliceerd in : Geheimen, Werk

Reacties gebruikers (8)

Voeg je commentaar toe

Geplaatst door poncho, Op 21-01-2010 03:25,

1. je bent wie je bent

je bent normaal wees gelukkig laat je niet gek maken

» reageer op deze reactie...

Geplaatst door Dahlia, Op 21-01-2010 09:31,

2. hersenkern

Wat jij bedoeld is een klein deeltje in de hersenen die bij transen én homo's verschilt met die van heteromannen. Waarmee niets wetenschappelijks is aangetoond hoor. Er bestaat nog steeds geen diagnose voor transseksualiteit.
Maar ben jij zo vrouwelijk qua postuur, figuur, stemgeluid en gezicht dan dat je collega's niet weten dat je TS bent? En woon en werk je in dezelfde stad?
Oftewel: er komt altijd wel iemand op de proppen die 'het weet' en het doorklept.
Daarbij valt het reuze mee met die vooroordelen etc omtrent TS die je omschrijft hoor. We leven anno 2010 in Nederland, gelukkig!

» reageer op deze reactie...

Geplaatst door ikke, Op 21-01-2010 10:25,

3. transsexueel

Ik vind ook niet dat je je collega's dat hoeft te vertellen. Waarom zou je? Je krijgt misschien onbegrip en wat hebben ze er aan om te weten dat je vroeger een vrouwen of mannenlijf had? Je bent wie je bent en als je anderen daarmee geen schade berokkent dan hoef je het toch niet te vertellen? Wat gaat hen dat aan? succes!

» reageer op deze reactie...

Geplaatst door eendje, Op 21-01-2010 13:41,

4. respect!!

dat jij een trans bent wil niet betekenen dat jij geen mens bent!!
en of jij nu man of vrouw geworden bent na je "verbouwing"kan ik niet uit je verhaal opmaken maar jij bent zeker een mens, een persoon.
en zoals je al aangeeft heb je je altijd gevoelt zoals je nu bent, helaas in het verkeerde lichaam geboren.
en dat is geen schande, ik heb respect voor jou en jouw keus vooral op zo'n jonge leeftijd!!
waarom zou jij bekent moeten maken dat jij anders geboren bent?
jij bent nu de persoon die jij bent en daar moet de wereld het maar mee doen.
vergeet niet, je hebt familie en goede vrienden die recht hebben op jouw verhaal en collega's gaat het toch niets aan hoe jij als kind/puber was?
dat zijn persoonlijke zaken die je niet aan de grote klok hangt, netzo als incest of verkrachting.
dat ga je ook niet met collega's bespreken rond de koffietafel.

jij hoeft je nergens voor de schamen, respect voor jou!!

» reageer op deze reactie...

Geplaatst door Caroline, Op 23-01-2010 02:52,

5. Transgender

Als je te maken heb met transgenderproblematiek is dat heel ingrijpend,en is ook de transformatiefase een heel lang proces.Wees trots op jezelf dat jedeze zeer moeilijke fase hebt doorstaan.Jij bent wie jij bent.Ben je nu een man of vrouw?

Als je je zelf niet accepteerd, en alles geheim houdt is dat een heel eenzaam bestaan.Je kan het zeker je arboarts en vertrouwenspersoon op je werk vertellen.(dit ook als er iets op de werplek gebeurd, en is het wel belangrijk op medisch gebied, hoe de binnenkant van je lichaam er uit ziet.Je hoop niet dat het gebeurd, maar e weet maar nooit.

Ik snap niet dat je het niet op je werk durft te vertellen, en neem van mij aan mensen zullen het weten.Je kan het voorzijn als er over gepraat wordt en het gewoon aan je naaste collega,s vertellen.

Verbreek het taboe en de eenzaamheid. Niet onzeker zijn, en niet afhankelijk zijn van wat anderen van je vinden en denken.

Verloochen niet je eigen (sexuele)identiteit.

Mocht je ooit en raltie krijgen met iemand op de werkvloer zal je het toch echt een keer moeten gaan vertellen, dan wel iemand elders ergens ontmoeten.
Als je potentiele nieuwe liefde nergens van af weet, ben je niet eerlijk en open nar haar/hem.

Ik kan me goed voorstellen dat je een groot gevoel van afwijzing hebt.Vermijden en verzwijgen helpt hier helaas niet bij.
Dus Lieve schat, verbreek je geheim.

Succes

» reageer op deze reactie...

Geplaatst door Joung lady, Op 30-01-2010 17:51,

6. Heel goed!

Wat goed dat je naar je hart hebt geluisterd. Jij bent bevoorrecht dat je nu toch kunt zijn wie je wil zijn. Daar ben je denk ik gelukkig mee.

Wat boeit het hoe je verleden was. Je hebt niemand kwaad gedaan, je hebt gewoon je gevoel gevolgd en bent nu gelukkig met je keus.

Soms hoeven mensen niet alles te weten.

Wees gelukkig en wat geweest is geweest.

Succes met je keus

» reageer op deze reactie...

Geplaatst door w., Op 05-02-2010 15:19,

7. bedankt voor de reacties

Of ik man of vrouw ben heb ik bewust niet vermeld in de beschrijving van 'mijn Geheim'. Klinkt misschien raar, maar voor hier vind ik dat niet belangrijk. Sowieso is uiteindelijk iemands persoonlijkheid veel belangrijker dan het geslacht. Uit ervaring kan ik wel vertellen dat het verschrikkelijk is wanneer je je het ene voelt en mensen je als het andere zien. Nu is dat voor mij niet meer zo en voel ik me goed. Ik heb geen enkele behoefte mensen (behalve een partner dan) van mijn verleden op de hoogte te stellen. Het liefste heb ik ook dat bijv. mijn collega's het niet weten. Maar mocht iemand er wel weet van krijgen, dan hoop ik dat diegene het stilhoudt. Of desnoods er met anderen over praat, maar het mij niet laat weten. Ik heb er zelf namelijk absoluut geen zin in om er met mensen over te praten. Ik voel me op dit moment ook niet eenzaam, zoals iemand suggereerde. Dat was ik vroeger wel.
Ik denk dat veel mensen dingen hebben meegemaakt die je liever niet met collga's deelt. Voor mij is dat dit. Ik heb er weleens over gedacht om iets te vertellen, maar hoewel ik absoluut geen dramatische dingen verwacht, ben ik juist zo bang voor die kleine veranderingen die dat tot gevolg zal hebben. Grapjes die dan niet meer gemaakt worden bijvoorbeeld. Of geen vragen meer over een kinderwens. Hoewel ik soms niet goed weet hoe ik daarop moet reageren, zou ik het erg vinden als ik die vragen niet meer zou krijgen.

@Dahlia: jij gaat er vanuit dat ik een vrouw ben, maar dat heb ik dus niet gezegd. Ik ken de wetenschappelijke literatuur over transseksualiteit vrij goed. Het hersengebied dat bij homoseksuele mannen anders is dan bij heteroseksuele mannen, is een ander dan dat wijst op transseksualiteit. Bij transseksuele vrouwen is aangetoond dat een BSTc overeenkomt met dat van andere vrouwen. Het is nog niet 100 procent bewezen, maar het lijkt er sterk op dat daar de oorsprong ligt van je gevoel man of vrouw te zijn.

» reageer op deze reactie...

Geplaatst door zomaariemand, Op 05-02-2010 22:46,

8. privé is privé

Ik vertel mijn collega's ook niet dat ik tien jaar geleden een stuk dikker was en kort haar had...
Waarom zou ik ?
En jouw 'en mijn) collega's vetellen ook alleen maar wat ze willen vertellen over zichzelf...
Dus niks mis mee, hoor. Als je iets privé wilt houden, zwijg je en hou je het gewoon voor jezelf.

» reageer op deze reactie...

Voeg je commentaar toe