| Geschreven door ezeltje, Op 12-01-2009 10:18 |
| Aantal keer gelezen: 1584 |
|
Al dik acht jaar hab ik een relatie met een getrouwde man. In eerste instantie hadden we alleen fantastische sex en waren er geen verwachtingen of gevoelens. Na verloop van tijd kwamen die er wel heel hevig. Ik heb hem dit verteld en gezegd dat ik uit deze situatie wilde stappen, het was of zij, of ik. Telkens weer vertelde hij me na een lange tijd van nadenken dat hij het niet wist. Hij wilde zijn dochtertje, toen 8, niet in de steek laten. Zelf had hij nooit een vader gehad en wilde het bij zijn eigen kind goed doen. Vanwege steeds intensere gevoelens van beide kanten, ging het eigenlijk steeds maar door tussen ons. Wat heb ik de afgelopen jaren in uitersten geleefd, dan zooooooooo gelukkig, het andere moment zoooooooo verdrietig! Door de jaren heen is hij voor mijn gevoel gewoon echt mijn vriend geworden. Hij kent al mijn vrienden, collega's, komt bij de buren op bezoek, slaapt iedere week wel een nacht bij mij, zit met kerst bij mij en we huren regelmatig voor een weekendje een vakantiehuisje. Hij heeft zo vaak gezegd dat het tussen hem en z'n vrouw helemaal niet goed zit. Hij slaapt op zolder en zij een etage onder hem. Dat dit waar is weet ik ook via anderen, deze situatie was al zo voordat ik hem kende. Hij zegt dagelijks van links naar rechts te worden geslingerd en wordt verscheurd tussen angst, verantwoordelijkheidsgevoel naar zijn dochter, schuld gevoel naar zijn vrouw en naar mij en komt er niet uit. Sinds een paar maanden gaat hij naar een psycholoog omdat hij er zelf niet uitkomt. Het is hem duidelijk gemaakt dat hij het hoe dan ook aan zijn vrouw moet vertellen wat hij de afgelopen jaren heeft uitgespookt want anders kan hij niet verder. Hier zat hij enorm tegenaan te hikken omdat hij zo bang was dat zijn dochter zich tegen hem zou keren. Wel heeft hij gezegd dat hij echt zou proberen te moed op te brengen om door te pakken en een scheiding door te zetten. Dit klonk natuurlijk als muziek in mijn oren!!!
Vorige week hebben we een heel fijn lang telefoongesprek gevoerd, maar wat bleek....zijn andere gsm zat onvergrendeld in zijn binnenzak en heeft hierdoor per ongeluk het laatst gekozen nummer gebeld.......zijn vrouw! Ze heeft het hele gesprek mee kunnen luisteren. Toen hij thuis kwam heeft ze hem hiermee geconfronteerd. Wat er precies is gebeurd weet ik niet, maar de volgende dag belde hij me op om te zeggen dat dit ons laatste telefoongesprek zou zijn, dat ze alles wist en dat hij helemaal niet meer helder kon nadenken. Door hetgeen er was gebeurd (drama's thuis tussen hem en zijn vrouw en zijn dochter die het inmiddels ook wist) was hij zogenaamd wakker geschud en wist ineens dat hij toch met mij niet verder kon. Hierbij was hij koud, zakelijk en echt gemeen. Ik was zo ongeveer in shock toen ik dit van hem hoorde!!! Hij zei dat hij nu een nieuw leven moest beginnen, waarschijnlijk alleen omdat er veel te veel was gebeurd om dit nog recht te breien. Twee dagen later heeft hij mij een sms gestuurd en heeft hierin verteld dat hij me deze week belt als hij zijn gevoelens meer onder controle heeft om het "netjes" met de juiste bewoording van zijn gevoel af te sluiten. Ik vind het echt vreselijk wat er is gebeurd. Het is zo'n lafaard!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Hij geeft mij nu de schuld dat hij alles kwijt is, om zodoende zichzelf iets beter te voelen!!!!! Ik ben van plan de telefoon niet meer aan te nemen want ik wil dat ik daar nog meer pijn van krijg en dat hij hierdoor zijn geweten weer wat kan schoon krijgen. Ik kan het nog steeds niet echt bevatten. Dit is echt zo wreed om na bijna 9 jaar op deze manier aan de kant te worden gezet!!!!!!!!!!!
|
