| Geschreven door M&M, Op 01-02-2009 13:03 |
|
|
Het is nu 2 maanden geleden dat ik hem voor het laatst, via hyves, heb gesproken. Ik ontmoette hem toen ik voor een weekje werkte in ...., na mijn eindexamen. Hij keek naar me op een bepaalde manier en hij was duidelijk geïnteresseerd in me. Ik wist dat ik die zomer voor een maand terug zou komen...dus dat zat wel goed, had ik het idee.
Totdat ik er die zomer achterkwam dat hij...34 was en ikzelf ben 18. Het verschil was groot, enorm groot en in mijn gedachten niet te overbruggen. In die maand heb ik hem wel 10 keer opgezocht op zijn werk. Ik voelde die enorme spanning, maar tegelijkertijd was er nog iets anders. Ik kon bij hem in de buurt zijn, niets zeggen en dat het dan toch goed voelde. Een soort van vertrouwd gevoel. Er was een klik en aan de oplichting in zijn ogen en gezicht kon ik zien dat hij het ook prettig vond om mij te zien. We hebben elkaar alleen nooit verteld hoe het voelde.
Ik kon hem niet echt uit mijn gedachten zetten en besloot een maand later prompt weer voor zijn neus te staan. Ik durfde echter niet te zeggen, wat ik had willen zeggen. En zo ging ik weer als 1 groot vraagteken naar huis. Ik stuurde hem de volgende dag een e-mail en toen zijn we aan het mailen geslagen. Gewoon..over niets eigenlijk!
Toen we elkaar op hyves opzochten, hebben we eindelijk besproken wat mij al zolang dwars zat. De liefde was dus toch van 2 kanten gekomen...en ook voor hem voelde het als iets 'sterks' en ook hij had niet geweten wat we met ons leeftijdsverschil aan hadden gemoeten. Tegelijkertijd vertelde hij dat hij inmiddels een relatie had ..en later bleek dat er dus voor ons niets in zou zitten..niets meer dan een paar hyvesgesprekken in de week/maand, waar ik voor bedankte. Ik verbrak het contact.
Nu 2 maanden later, zit er nog een brok in m'n keel. Ik weet niet, het voelde speciaal en het heeft echt indruk op me gemaakt. Ik kan niet nagaan in hoeverre hij oprecht is geweest en gesprekken via hyves ...daar kan je überhaupt al niet over zeggen wat er van waar is. Maar het doet niet af aan mijn gevoel, wat wel echt was! Waarschijnlijk is dit mijn kalverliefde geweest en volgen er nog zeer mooie....maar toch vergeet ik dit niet zo snel!
|
