| Geschreven door M, Op 08-02-2009 20:44 |
| Aantal keer gelezen: 1973 |
|
Sinds bijna een jaar heb ik contact met een ex van 18 jaar geleden. We waren toen 19 jaar en ik was er van overtuigd dat hij de ware was. Alleen zat hij nog in dienst en studeerde ik nog, en woonden we 170 km bij elkaar vandaan. Niet makkelijk ;geen auto, weinig geld, nog geen mobieltje, geen e-mail. Geheel onverwacht maakte hij het uit, en hebben elkaar nooit meer gesproken. Ik was helemaal kapot, stond mezelf ook niet meer toe verliefd op iemand te worden. Maar Ik ben intussen 10 jaar getrouwd, 2 zoontjes, fijne vriendenkring, helemaal happy!! Tot op een dag hij contact zoekt via hyves. Ik ben helemaal van slag, Houd hem wel wat op afstand, maar.....het klikt meteen vanaf het begin zo goed en dan worden we helemaal verliefd op elkaar, we bellen en sms-en wat af. We wonen nog steeds 170 km uit elkaar, en dat is maar goed ook!! ha ha. We voelen zo veel voor elkaar en ontdekken zelfs sms sex. jemig, Door met mijn gezin een weekend te gaan kamperen bij hem in de buurt kunnen we elkaar ontmoeten, misschien 15 minuten met zijn 2en. Maar fantastisch!! We hebben gezoend, willen wel meer maar dat kan niet. Beide voelen we ons ook wel schuldig naar onze partner, maar we kunnen elkaar niet los laten. Onze liefde zit zo diep, ongelofelijk!! We sms-en zelfs als we in frankrijk op vakantie zijn met ons eigen gezin. We denken aan een ontmoeting, maar durven beide niet. We zijn toch blij met ons leven nu, en besluiten te stoppen met elkaar 'gek maken'. We hebben nu nog af en toe contact via hyves, of af en toe bellen. We houden intens van elkaar en beide geloven we er in dat we ooit nog eens samen zullen zijn. Moeilijk is het wel, mijn gedachten zijn veel bij hem.
Eigenlijk wil ik mijn leven zo houden als het nu is, en mijn ex er voor af en toe een gezellige avond bij. Maar ik begrijp ook wel dat dat niet kan.
Ooit.
Oude liefde roest niet.
|
