| Er is nooit iets geweest |
Ik heb een hele tijd stapel gelopen van een jongen, iemand van wie ik wist dat ik die toch nooit zou kunnen krijgen. Nou ja, de aanhouder wint, uiteindelijk leek het wederzijds te worden. Er is nooit echt iets gebeurd, we hebben ook nooit officieel een relatie gehad, enkel veel sms'en, praten, samen wat drinken en flirterig gedrag natuurlijk. Uiteindelijk is het op een sisser afgelopen, het is nou eenmaal zo'n type dat zich aan niks of niemand kan binden, die een relatie ook niet als iets definitiefs beschouwt en die kerel heeft mijn vertrouwen echt wel geschonden. toch zie ik hem nog veel en alhoewel ik nu wel weet dat een relatie geen mogelijkheid meer zal zijn, blijf ik er op een heel speciale manier nog van houden. hij doet mij nog steeds iets. Maar het doet gewoon zo'n pijn, wetende dat ik er nooit iets mee zal kunnen beginnen, gewoon omdat de persoon in kwestie niet serieus genoeg is voor een relatie. en ik voel me zoooo enorm abnormaal omdat ik zo'n liefdesverdriet heb, terwijl er nooit echt iets gebeurd is. Kan iemand me er klein beetje bovenop helpen?
|
