ik ben een 28 jarige man...en ben 3 jaar getrouwd. Ik ken mijn vrouw nu 7 jaar en dacht dat ik gelukkig zou worden in mij huwelijk.
dit is jammer genoeg niet het geval. Vlak na ons huwelijk veranderde zij als persoon...ze gaf me "the cold shoulder"...kilte, kou, afstand en emotionele verwijdering is wat ik heb gevoeld de afgelopen drie jaar.
ik merk dat mijn verliefdheid voorbij is (logischerwijs...), maar het is niet overgegaan in een "houden van". het is meer een gedogen geworden. als zij iets vervelend vindt dat kan ze me dagen negeren door mij dood te zwijgen. Hier hebben we het over gehad en ze weet dat ik er niet tegen kan als ik genegeerd wordt.
Als er ruzies zijn dan probeer ik deze uit te praten na een paar dagen. Zij wilt het echter laten voor wat het is en na een paar dagen wilt zij weer de draad oppakken alsof er niets is gebeurd. Dat kán ik niet. als ik haar dan zover heb gekregen om met me te praten dan slaat ze vaak door...gaat voor me neus staan krijsen en aan me plukken, trekken en duwen. als reactie hierop en uit pure frustratie...(dat is heel slecht ik weet het), heb haar een paar keer beetgepakt en van me afgeduwd. Als gevolg hiervan krijg ze bluawe plekken op haar arm. Zij gaat dan weer dreigen aangifte te doen (ze werkt bij de politie) en mijn leven kapot te maken.
Ik vindt mezelf een klootzak dat ik haar plauwe plekken bezorg omdat ik mezelf had voorgenomen mijn partner geen pijn te doen. En nu..??..nu doe ik het toch!
ik weet niet meer wat ik moet doen...ze is veranderd van een leuke meid in een boze wicht en ik ben niet meer die leuke, spontane gozer die ik was..maar een snel geirriteerde, gespannen zenuwpees.
Deze situatie in combinatie met mijn zeer zware baan zorgt ervoor dat ik het gevoel heb op het punt van instorten te staan op het randje van een burn- out...
ik wil...ik weet...ik voel....NIETS MEER.
|
