| Zo verliefd zonder toekomst |
O wat ben ik verliefd! Ik kan het ook slecht verbergen, heb verschrikkelijke stemmings-wisselingen. Als ik hem ga zien ben ik blij, net een klein kind. Maar elke keer valt het contact tegen, probeer me vast te houden aan de kleine gebaren....maar het wordt steeds moeilijker optimistisch te blijven. Jij ongebonden, jong en wild...ik getrouwd, gebonden en jong (maar zo voel ik me niet meer). De afgelopen weken zijn in een roes aan mij voorbij gegaan. Telkens als ik hem zie staat de wereld stil, wil ik niets anders dan dicht bij hem zijn...hem zien, in zijn ogen kijken. Zo hopeloos.... Ik dacht dat deze verliefheid wederzijds was. Weken hebben we naar elkaar gekeken. De afgelopen tijd wordt het minder. Veel mensen begon het ook op te vallen. Je praatte veel over me....altijd vrolijk als we bij elkaar waren.... Nu ben je afstandelijker. Kijk je soms, er zijn soms snelle blikken, die dan van de ene collega naar de andere gaan en dan snel naar mij (zo van kijk uit....) Hij weet het wel...hij voelt het wel....maar het is onmogelijk! Vandaag liepen we weer te struinen met klanten, ik viel bijna over iets heen, je pakte mijn hand....hielp me over de puinhoop heen. Die hand....ik wou dat ik hem nooit los had hoeven laten. Maar wat zeg ik...' ja het gaat wel weer' (stom, stom). Ik ben zo verliefd......verliefdheid zonder toekomst!
|
