| Geschreven door Babs, Op 04-05-2009 09:32 |
|
|
Hoi Allemaal,
Ik heb een soort van geheim te delen,
Al een lange tijd speel ik Second Life op internet, een virtuele wereld waar je een eigen leven kunt creeren, en chat met mensen over de hele wereld, een spel dus.
Een jaar geleden heb ik een man uit Engeland ontmoet waar het meteen goed mee kikte, vriendschappelijk.
Na een hele tijd kregen we een sterke band, alles prima, een goede vriend is een verrijking voor je leven.
Maar we gingen emailen en vertelde elkaar alles over het leven en de band groeide.
Vanuit die virtuele wereld kwamen er van zijn kant serieuse gevoelens en ik ging daar in mee, eigenlijk ging het vanzelf, het idee dat iemand aan de andere kant van de zee jou mooi en heel bijzonder vind maakte dat ik ook schreef dat ik van hem hou en hem mis en ons contact ook heel erg bijzonder vond en hem nodig had.
Eigenlijk was het altijd een stukje prive van mij geweest...zo van ik doe iets stiekums..maar niemand leest dit behalve wij 2, dan kan het toch niet zo kwaad.....
Dacht ik....en dat zal dom zijn ja...Ik ben getrouwd met een verschrikkelijke lieve man...we hebben samen een gezin..en zijn nu bijna 3 jaar samen, en al eens getrouwd geweest.
Hij weet dat ik op SL speel, hij weet ook dat ik een hele dierbare vriend heb en dat was ook goed, nu is het zo dat hij eens een stukje van een emailtje heeft gelezen en zag dat er nogal wat zoentjes verstuurd werden bij het afsluiten van de mail, ik heb hem toen met allerlei excusen het gevoel gegeven dat het niets voorstelde( wat ook zo is ergens voor mijn gevoel)
Dus het ging weer door, de Engelsman en ik verstuurde elkaar wel eens wat smsjes, en dat is fout, en ook ontdekt door mijn man....ik ben hier meteen mee gestopt.
Nu is het zo dat mijn man het vertrouwen dat er niks aan de hand was natuurlijk niet terug heeft gekregen en hij is gaan zoeken....wat ik me helemaal kan voorstellen....Hij heeft gesprekken op Second Life zo ingesteld dat ze op mijjn computer opgeslagen werden en heeft deze gisteren gelezen..
Hij was helemaal ondersteboven, en wilde bij me weg gaan.....na een lange tijd emoties en diepe gesprekken is hij uiteindelijk gebleven...ik heb hem verteld dat dit vast een rare stoornis is...omdat ik hem absoluut niet kwijt wil, ik nog nooit zo van iemand heb gehouden als van hem..en met hem oud wil worden..en dat dit contact wat ik heb in Engeland een soort stukje van mijzelf is wat ook niemand zou moeten lezen....ik wet het...als het omgekeerd zou zijn zou ik ook flippen....maar zelf zag ik hier geen erge kwaad in omdat het allemaal in fantasie afspeeld....help...ben ik een idioot?
Voor geen goud wil ik hem ongelukkkig maken....en ik wil ook geen spion op mijn computer, het lijkt wel of ik zo'n contact nodig heb..maar ik vraag me echt af of dit zomaar kan...dit voldoet natuurlijk niet aan het verwachtingspatroon van een getrouwde vrouw met kinders....voel me heel erg ongelukkig nu...maar ik natuurlijk niet alleen...we gaan er aan werken..maar ik wil ook de vriendschap in Engeland niet verliezen...Mijn man wil ook niet dat ik die opgeef...maar het gevoel van houden van en vreliefdheid..dat moet weg.
Dank jullie voor je aandacht...
|
