| Verliefd op een ex-player |
ongeveer 10 jr geleden leerde ik een jongen kennen, waar ik smoooooooorverliefd op werd. Ik was 17 en hij was 25. Tijdens die periode had ie al een vriendin, maar het ging niet zo tussen hen (zei hij) zo jong als ik was, geloofde ik hem en toch hadden we een heerlijke tijd samen. Hij was mijn eerste ECHTE vriendje. Van andere mensen hoorde ik dat ie wel TIG vriendinnen had. Maar ik geloofde het niet. Zijn vriendin wist ook nog van ons, en ze maakte mn leven echt zuur door mijn ouders te bellen etc. Mn ouders deden van alles om me bij hem vandaan te houden. Maar .. dat hielp niet. Elke keer zei hij dat hij zn vriendin voor me zou laten, maar dat deed ie nooit. Op een gegeven moment was ik het zo zat en maakte het uit. Hij accepteerde t niet en begon weer met lieve woordjes, waar ik weer voor viel. Het was (ondanks zijn playergedrag) echt een hele lieve jongen( voor mij). Toen het een keer weer helemaal fout ging (zijn vriendin was bij mij thuis gekomen om ruzie te maken etc) was het voor mij de druppel. Mijn ouders waren ongerust en stuurde me naar mijn oom en tante op aruba. Ik woon hier nu bijna 9 jr. Daarvoor niet naar nl op vakantie geweest, mijn ouders kwamen elk jaar naar mij toe. Ik heb in die 9 jr geen contact met hem opgenomen, maar wel hoorde ik van een vriendin (toen ik net op aruba was) dat hij dat zn vriendin hardhandig uit huis had geschopt met al haar kleren, omdat ze mij zo had getororiseerd. hij is toen 2 nachtjes in de gevangenis gestopt daarvoor. ik wist niet wat ik moest geloven, maar ik schrok daar zo van.. dat ik echt nooit meer contact heb gezocht. Het waren 9 moeilijke jaren. Er waren veel jongens die wat met me wilde, maar ik zag niemand staan. ik dacht altijd "als ik hem weer kan zien, wordt ik met hem wel gelukkig" Tot 2 jr geleden. Ik was bevriend met een jongen, waar ik dus uiteindelijk een relatie mee kreeg. Ik hield wel van hem, maar had nooit het verliefde gevoel, net als bij mn ex van toen. Maar goed, ik probeerde het gewoon en de liefde is gegroeid. Begin dit jr ging ik naar nl op vakantie. Ik wilde hem opzoeken maar deed het niet. De dag toen ik weer vertrok naar Aruba liep ik met mijn ouders op schiphol. Alsof een stemmetje in mijn hoofd zei "KIJK NU NAAR LINKS" Ik draaide mn hoofd om en zag hem daar staan. Ik kon niks zeggen, niet meer denken, mijn hart stond stil. Hij keek me een beetje vreemd aan en er kwam ineens een glimlach om zn gezicht. T leek alsof hij naar me wilde toekomen, maar ik liep weg. Ik liep gewoon weg. Ik was zoo erg in shock dat ik niet meer kon nadenken. Ik liep zo snel ik kon naar mijn gate. Mn vader wist van niets en liep achter me aan, vragend wat er was. Ik stond zo te trillen en kon alleen maar zeggen "pak aub mn bagage" Ik keek niet meer om. Eenmaal in t vliegtuig kon ik mezelf wel voor mn kop slaan. Kon niet geloven wat er gebeurt was. Hij zag er zo goed uit. Toen ik eenmaal 2 maanden weer op aruba zat kreeg ik een telefoontje van mijn beste vriendin in nl. Mijn ex had haar gebeld. En ik moest hem terugbellen. Ik kreeg zijn telefoonnummer. Ik heb er uren naar gestaard, uiteindelijk heb ik hem niet gebeld. Die avond lag ik met mn vriend in bed en ik kon niet slapen. Ik ben met lood in mn schoenen naar buiten gelopen en heb hem gebeld. Het was verschrikkelijk. Mn handen trilden, waren ijskoud. Hij was helemaal verrast en zei allemaal dingen die ik al die 9 jr lang op gewacht heb. Dat hij me zo gemist heeft en wel kan huilen dat ie me aan de tel. had (ongelovelijk, tis een stoere kerel die nooit huilde) Dat ik nog mooier geworden ben en hij zn gedachten niet van me af kon houden. hij was verbaasd dat ik wegliep maar begreep het wel. hij had nooit gedacht dat ie me ooit weer zou zien. Hij had mijn vader een keer gebeld voor mijn tel. nr maar mijn vader wilde dat niet geven. Hij had t opgegeven maar is me nooit vergeten. Ik kon niet geloven dat ie dat allemaal zei. Ik was er helemaal ondersteboven van. Ik probeerde wel koel te blijven. En deed alsof het me allemaal niet zo veel deed, maar ondertussen..................... Maar goed, sindsdien hebben we vaker contact. Mijn vriend vermoed wel iets, want mn mobiel staat vaak op stil, of uit.. als hij in mn mobiel wil kijken grijp ik het uit zn hand.. maar ik zeg niks. Als ik savonds met hem in bed lig, kan ik alleen maar aan mn ex denken. Inmiddels heeft mn ex een kind van 6jaar. Met de moeder is hij niet meer (zegt hij) ik weet niet wat ik moet geloven. Het kan nooit meer iets worden, maar ik ben nog zooooooooooo smooirverliefd op hem. Hij belt me vaak, soms urenlang. (Hij moet wel hoge rekeningen hebben) :S Mijn hart bonkt keihard als ik zijn stem hoor, en ik voel weer hevige vlinders als toen. Gister heb ik hem na heel veel heen en weer gemail, een mailtje gestuurd dat hij me met rust moet laten, dat dat beter zou zijn voor een ieder. En dat ik niet nog een keer een gebroken hart wil. Toen mailde hij terug. "Lieve schat, jij bent weggegaan. jij hebt mn hart gebroken.. maar ik zal je met rust laten. Je zal wel altijd mn poppetje blijven.. " Sindsdien kan ik alleen nog maar huilen. En dat na 9 JAAR????????????? ik vind het heel erg.. maar ik wil het uitmaken met mn vriend omdat ik het niet eerlijk vind tegenover hem. ik weet dat het nooit meer wat kan worden tussen mij en mn ex (te ingewikkeld, mijn ouders, hij is niet te vertrouwen, hij heeft me teveel pijn gedaan) maar ik zal altijd van hem houden. Hij is de enige die mn hartje sneller kan doen kloppen! Ik ben er serieus over aan t nadenken om van de zomer naar nl te gaan en hem gewoon te gaan opzoeken. Maar hoe verder................. misschien liegt hij en woont ie samen......... of houdt hij gewoon niet meer van me? I will always love him.
|
