| Geschreven door Ankie, Op 11-06-2009 19:21 |
|
|
Ooh help! Sinds een aantal weken ben ik hopeloos verliefd op een jonge vrouw op mijn werk! Nou wist ik al langer dat ik me aangetrokken kon voelen tot vrouwen maar dit is de eerste keer dat ik ook echt verliefd ben. Ik vind haar zo mooi en leuk en lief en stoer maar toch breekbaar...Voor mij bezit ze de onweerstaanbare combinatie tussen jongensachtigheid en echte vrouwelijkheid. Er is niemand die mij stralender kan toelachen en als we elkaar aankijken is er gewoon iets. Toch hebben we elkaar nog nauwelijks gesproken en volgens mij vooral omdat ik gewoon niks zinnigs uit kan brengen als ik de kans heb om haar te spreken. Zo frustrerend want zo vaak kom ik haar niet tegen! Ik wordt heel verlegen en ik voel me zo onbenullig dan en heb ook de neiging precies de dingen te doen die ik eigenlijk helemaal niet wil... ik kijk weg terwijl ik haar het liefste de hele tijd zou willen aankijken, ik durf niks te vragen terwijl ik zoveel zou willen weten... Ik weet ook helemaal niet zeker of ze geen relatie heeft hoewel ik het idee heb van niet. Ik weet ook niet of ze op mannen of vrouwen (of misschien wel beiden) valt maar mijn gevoel zegt vrouwen (maar misschien wil ik dat gewoon erg graag). Oh zo weinig wat ik weet! En ik blijf maar gissen...waarom ze vandaag bijvoorbeeld voor mijn gevoel mij nauwelijks aankeek / opmerkte behalve een enkel moment dat we elkaar gedag zeiden en toelachten en zij snel haar ogen neersloeg...wat mij natuurlijk weer aan het twijfelen maakt want misschien laat ik mijn gevoel wel te duidelijk merken en is ze er niet van gediend... oh ik weet niet wat ik met mezelf aan moet, het maakt me aan de ene kant zo blij maar tegelijk ontregelt het alles! Het is gewoon niet genoeg die paar momenten...
|
