| Vrouw verliefd op moslima |
Tsja, gevoelens zijn niet voorspelbaar noch tegen te houden. Dat is mij sinds een halfjaar wel duidelijk. Ik heb het namelijk 100 % te pakken van een prachtige, lieve vrouw, een moslima. Uiteraard heb ik, geheel volgens Islamitische tradities nog niet meer van haar gezien dan haar handen, voeten en haar omsluierde gezicht, en dat maakt het ook zo prachtig. Ik val als een blok voor haar binnenkant, ze is echt heel puur en eerlijk. Maar men begrijpt het dilemma. Lesbisch zijn is 'not done' in de moslim cultuur, als je het al bent mag je het nooit laten merken. Voor mij, een westerse vrouw, ligt dat anders. Ik ben, tijdens een hetero relatie met 2 kids, verliefd geworden op de kleuterjuf van mijn dochter. (Oeps) Het bleek wederzijds en na een aantal jaar hebben wij via KID ook samen nog een zoon gekregen. Helaas hield de relatie geen stand maar ik heb net als met mijn oudste kids een normale band met de knul die inmiddels ook weet hoe hij verwekt is en hoe het komt dat hij 2 mama's heeft. Toen ik Aicha (niet haar echte naam) leerde kennen spraken we al snel over onze kinderen, zij heeft er ook 3 en is sinds 10 jaar weduwe. Dat ik meer voor haar begon te voelen bleek toen ik haar wilde uitleggen hoe het komt dat mijn jongste zoon bij een andere vrouw woont die hij ook mama noemt. Ik wilde niet liegen en voor het eerst vond ik het eng om het te vertellen, bang om Aicha ter plekke kwijt te raken. Ik zag dat ze het heftig vond en ze zei dat 'komt in mijn land niet voor''. (Hihihi, ben die discussie maar niet aangegaan.) Maar sinds dat moment is er eigenlijk niets veranderd, we brengen nog steeds veel tijd door met elkaar. En ik ben meer en meer van haar gaan houden. Het belangrijkste woord is respect. Ik doe mijn uiterste best haar taal en cultuur beter te doorgronden, ben zelfs begonnen aan een cursus Arabisch. Kortgeleden bood zij aan mij te willen helpen, een aanbod dat ik uiteraard met twee handen aangegrepen heb. Op kantoor is het al duidelijk, Janousi en Aicha zijn erg op elkaar gesteld. Kom je aan de één, dan kom je aan de ander. Teamwork, zonder anderen buiten te sluiten overigens. Op msn zie ik haar nog amper en dat snap ik ook wel. Gesprekken gaan dan soms ineens vrij diep en dat confronteert haar teveel met haar insteek en geloof. Ik denk uiteraard vrijer, ben ook niet gebonden aan een bijbel of een Koran, ik probeer in mezelf te geloven en ben God op mijn eigen vierkante meter. Ze herkent het wel en dat maakt haar aan het twijfelen en dat wil ze niet toelaten. Maar ik blijf wel altijd eerlijk antwoord geven op iedere vraag, ik ben ik. Die prachtige lach, haar wijsheden, haar warmte en interesse, haar humor. Ik hou van haar. Gelukkig ben ik volwassen en kan ik genieten van de momenten die ik met haar heb zonder al te veel in te zitten over de toekomst of de momenten die we nu niet samen delen. We zitten in elkaar's hart, onuitgesproken duidelijk, en verder zie ik wel. Natuurlijk zou ik haar willen kussen en knuffelen en wie weet gebeurt dat ook nog wel eens. Maar het is nu nog te vroeg, als het al wat zou worden heeft het heeeel veeel tijd nodig. En respect. Ik hou van haar, zij is mijn habiba.
|
