| Geschreven door Elsa, Op 29-06-2009 22:22 |
| Aantal keer gelezen: 1578 |
|
Ik heb sinds een aantal maanden een spannende relatie met de man van mijn vriendin die ook nog eens de beste vriend is van mijn man. Om het nog moeilijker te maken wonen we vlak bij elkaar en doen we natuurlijk regelmatig iets met z'n vieren. Er hing al lange tijd een spanning tussen ons die zich op een gegeven moment ontlaadde in zoenen en voelen. Het was de bedoeling dat het bij die ene keer bleef maar dat is niet gelukt. Door elkaar te mailen en te laten weten dat we eigenlijk meer wilden en fantasieën hadden over elkaar werd het steeds moeilijker. Het verlangen was zo groot. We hebben toen nog enkele maanden af en toe een afspraakje gehad en dat was altijd heel erg spannend. We hebben sex gehad, maar geen gemeenschap. Nu hebben we al een half jaar geen lichamelijk contact meer omdat we weten dat het gewoon niet kan en mag. We belazeren onze geliefden enorm en als het uitkomt maken we veel levens kapot. We zijn niet verliefd, houden van onze eigen partners, maar het is de spanning en geilheid die ons drijft. We hebben dezelfde fantasieën, zitten op sexueel gebied op dezelfde golflengte en weten precies hoe we elkaar met woorden of blikken kunnen opwinden. Ik wil gewoon meer met hem, weet dat het niet mag maar mijn gevoel heeft de overhand. Hij is sterker en zorgt ervoor dat we niet alleen zijn want we weten allebei dat het dan mis gaat. Ik heb geen slechte seks met mijn man, maar na zoveel jaren is de spanning er wel vanaf. Bij die andere man voel ik echte passie, opwinding zoals ik het anders nooit meer voel. Ik weet niet hoe ik er vanaf moet komen, want we kunnen elkaar niet volledig ontlopen en soms lijkt het wat weggeëbt maar als ik hem dan weer gezien heb ben ik weer van slag. Ik heb nieuwe kanten van mezelf ontdekt: die van passie en sexualiteit en geilheid, maar ook van liegen en bedriegen waarvan ik nooit gedacht had dat ik dat zo kon. Hoe kom ik hier vanaf?
|
