| Wat wil ze nu? |
Hallo, ik, de "buurman"(33) ga al een klein half jaar om met mijn "buurvrouw(28). En hoe! ik ben ondertussen verliefd geworden, zij zegt echter dat er geen vonk is, en dat ze niet toe is aan een "relatie" Het gekke is dat we naar mijn beleving er al middenin zitten. We zijn iedere dag samen, eten samen, gaan shoppen, op vrije dagen ontbijten we samen, uit noem maar op. Ze laat me weten als ze later "thuis" komt, mee-eet of niet etc. We hebben ook al bonje gehad en uitgepraat. Kortom doen we eigenlijk alles wat mensen doen die wel voor elkaar gekozen hebben, we delen alleen het bed niet met elkaar.en ik kan ook niet een zogenaamde "love reaction" ontdekken. En hier verlang ik naar. Ook zij zegt gevoelens van jaloezie te hebben, gehuild te hebben etc. Nu is er al wel eens iets gebeurd op sexueel vlak, kennelijk kwam het toen te dichtbij, en werd de rem ingetrapt. . . . . Mensen om ons heen denken, of gaan ervan uit dat we met elkaar gaan, stuk voor stuk. . . . Echt ontkennen doet ze dat dan ook weer niet . . . . . .maar ik ben wel "gewoon" de buurman . . . We hebben het er al eens uitgebreid over gehad, zij zegt dat "de vonk" er niet is, dit weiger ik echter te geloven, maar de wens is hier waarschijnlijk de vader van de gedachte. Ik probeer mijn gevoel te onderdrukken, in de hoop dat het weggaat, ik word gek van het gepieker en gehoop. En iedere avond/nacht als ze weer opstaat om naar huis te gaan, hoop ik dat ze me vastpakt en vraagt of ze mag blijven slapen. Is dit herkenbaar? iemand raad? moet ik het afkappen?
|
