| Hij is niet geïnteresseerd in me |
Reeds 5 jaar lang heb ik een relatie. In het begin was het allemaal gezellig en leuk. En had hij redelijk veel aandacht voor me. Na anderhalf jaar hebben we een huis gekocht en zijn we dus gaan samenwonen. Zijn interesse in seks was altijd al niet fenomenaal, maar sinds we samenwonen is het helemaal huilen met de pet op. We zijn beiden midden 30, en eigenlijk niet eens zo lang samen. Dan zou je toch verwachten dat er tenminste nog iets van seks binnen een relatie zou mogen zijn. Zoenen was sowieso nooit echt zijn ding. Dat schip is al na 1,5 jaar ervandoor gegaan. Destijds hadden we wel nog iets van 1 x op de 2 weken seks. Nu kan ik me niet eens meer herinneren wanneer het geweest is, maar ik gok dat het ergens in januari is geweest. We hebben nu Juli... In het begin heb ik nog wel pogingen gewaagd hem te verleiden, maar op een gegeven moment geef je het op en zoek je andere manieren om toch aan je trekken te komen. Want zeg nu zelf, zou iemand het leuk vinden om telkens een slapende vriend te hebben als resultaat van een kriebel/wrijf-masseersessie?! In plaats van het beoogde vrijpartijtje? Het enige waar hij zich mee bezig houdt zijn zijn werk, studie en sport. Ik schat de verdeling van zijn tijd als volgt in: 30% werk, 35% slapen, 20 % studie, 14% vrije tijd, 1 % ik. Ik ben maar zo'n onderdeeltje in zijn leven dat mag koken, schoonmaken en gezamenlijk de hypotheek te betalen. Vroeger zeiden ze altijd "Don't give out your milk for free, or they'll never buy the cow." Welnu ik voel me als een koe die wel 'gekocht' is, maar nooit melk geeft/krijgt. Daarnaast zou ik ook dolgraag moeder willen worden, daar heb ik het ook met hem over gehad. Op de een of andere duistere manier dacht hij juist dat ik dat niet wilde. Hij zei er nog nooit over nagedacht te hebben. Ik heb nog steeds géén antwoord hoe hij er nu over denkt. Als hij uiteindelijk zegt geen kinderen te willen, weet ik niet of ik nog wel met hem doorga. Ik word er niet jonger op, en een kinderwens gaat niet zo maar weg. Het lijkt nu net alsof hij een boeman is, of ik een afhankelijke tuttebel. Dat is het niet, er is gewoon een beetje de puf uit hier. We hebben nóóit ruzie, persoonlijk vind ik dat wel lekker, maar af en toe wat leven in de brouwerij zou fijn zijn. Onze relatie is aan het doodbloeden en ik weet niet of ik nog wel erg veel zin heb in pleisters plakken. Mijn liefdesleven is het toppunt van ironie, mijn eerste liefde wilde 8x per dag tussen de lakens kruipen. En was geobsedeerd door me, getuige het feit dat hij me na een relatie van 5 jaar, 4 jaar lang heeft gestalkt. En mijn huidige vriend, waarvan ik, monogamist in hart en nieren, had gehoopt dat hij de laatste zou zijn, is nauwelijks in mijn leven geïnteresseerd en vindt 8 keer per jáár al te vaak. Ben ik een zeurpiet als ik vind dat ik recht heb op een antwoord op mijn kinderwens, véél meer seks wil en veel meer aandacht nodig heb?
|
