| Geschreven door mary, Op 07-07-2009 22:25 |
|
|
Eerst was ik getrouwd, mijn man is overleden. We hadden samen 4 kinderen. Na een tijdje had ik een nieuwe vriend, waar ik erg veel van hield. Ik was zo bang om hem te verliezen dat ik verschrikkelijk jaloers was. Te jaloers, hij kon niet eens meer, ook al was het per ongeluk, naar een andere vrouw kijken of ik maakte al een scene. Daar heb ik hem mee wegggejaagd. Ik heb hem nog wel eens geschreven dat ik veranderd was (dat klopt na een aantal jaren hard werken aan mezelf) en dat hij de grote liefde van mijn leven was. Maar hij negeerde me volkomen. Ik denk altijd aan hem en hoop dat hij nog eens bij me terug komt. Bijna 9 jaar geleden is hij weggegaan. Ik heb wel eens dates gehad, maar kon alleen maar aan hèm denken, dus die mannen begonnen me snel te vervelen en zette ik er een punt achter. Nu heb ik een man leren kennen die op (bijna) alle fronten goed en lief voor me is. Ook leuk voor de kinderen. Er is 1 ding dat ik als probleem zie: ik vind sex met hem echt niet leuk!!! Ook denk ik nog steeds aan mijn grote liefde, maar begrijp ook wel dat hij na al die jaren niet meer terug komt en dat deze nieuwe man echt super voor me is en ik ook niet eeuwig alleen wil blijven. Ik durf niet met hem te praten over dit sexprobleem. Ik voel het als een verplichting naar hem toe, maar kan er niet van genieten, terwijl ik daar nog nooit moeite mee had.Het is erg moeilijk uit te leggen dat ik wel van hem houd, maar niet van sex met hem (trouwens hij is er ook niet erg goed in en ik moet eerlijk bekennen dat hij ook dik is wat ik eigenlijk afstotelijk vind.) Hoe los ik dit op...
|