| Onzeker over mezelf en relatie |
Ik ben een jonge vrouw van 20 jaar. Ik heb sinds 2 jaar een hele lieve vriend. Ik ben altijd al onzeker geweest over mijzelf en mijn gewicht, dit heb ik ook meegekregen vanuit huis. Mijn moeder is erg onzeker over haar uiterlijk (door wat mannen haar vroeger hebben aangedaan) En mijn vader noemde me de keren dat ik hem zag steeds dikkie dik. Op de middelbare school werd ik geregeld bowling bal genoemd en vonden mensen dat ik dik was. Op de een of andere manier moet er altijd wel iemand iets zeggen over mijn gewicht. Vrienden, vreemden, familie!! Ik ben altijd al wat steviger geweest dan mijn vriendinnen maar om nu te zeggen dat ik dik ben?? Ik vind van niet. Ik ben door deze dingen heel erg onzeker geworden over mijn uiterlijk en mijn zelfbeeld is ook niet bepaald goed. Toen ik jonger was heb ik wl altijd vriendjes gehad en iedereen vond me ook een leuke meid om te zien en ik had genoeg bekijks. Maar op de een of andere manier blijft het onzeker zijn gewoon door mijn hoofd spoken. Ik ben 1.65 lang en weeg nu 77 kilo. Dit is gekomen doordat ik geopereert ben aan mijn knie en hierdoor gedurende 2 jaar niet heb kunnen sporten. Hiervoor woog ik altijd zo tussen de 65 en 67 in. Op dit moment loop ik al een aantal maanden bij een dietist en ik val erg langzaam af. Dit komt doordat ik erg wisselend ben met wat ik wil. Het ene moment denk ik ik wil zo graag afvallen omdat ik dan trots kan zijn op mezelf en niet altijd bang hoef te zijn dat me vriend me niet mooi vind. Maar als ik dan gezellig bij vrienden ben of op een verjaardag dan vind ik het toch leuk om lekkere dingetjes te eten, dit hoort erbij. En dan denk ik als ik het afwijs of als ik het niet neem dan zullen mensen dingen gaan vermoeden, en zullen ze me toch aanmoedigen om die dingen te gaan eten. Ik sport wel 3 keer in de week en verder let ik gezond op mijn voeding. Het mollige zit ook in mijn familie dus ik heb er aanleg voor. Een bij komend probleem is nog dat nu mijn vriend en ik 2 jaar bij elkaar zijn, er een aantal dingn zijn verandert. Vroeger hadden we erg vaak seks, en zoenden, knuffelden we gewoon vaak met elkaar. En ik weet ook bestwel dat het op een gegeven moment wat minder wordt, dat is ook logisch. Maar mijn vriend heeft naar mijn idee geen behoefte meer aan een knuffel of een (tong) zoen. Sinds een half jaar is dit zoo minimaal geworden. Verder is de seks als we het hebben super maar een zoen of een knuffel, hij wil het nooit meer uitzichzelf. Een tongzoen is ook een eeuwe geleden.Ik ben altijd maar degene die hierom moet vragen. En dan lijkt het net alsof ik klaag. Dan wordt hij boos en zegt hij dat ik altijd loop te zeuren. Terwijl ik dit niet doe (naar mijn idee) maar geef gewoon aan wat ik graag zou willen. Want doordat hij geen contact met mij zoekt wordt ik nog onzekerder. Ik heb hem gevraagd waarom dit zo minder is geworden maar hij zegt dat het niet aan mij ligt maar aan hem. Hij heeft zwaar lichamelijk werk en klust 's avonds ook welles bijmet zijn vader. Ik heb welles gehoord dat dit de reden kan zijn. Maar het was zoo anders in he begin toen we elkaar leerden kennen. Ik ben zo bang dat hij me niet meer mooi vind of dat hij me te dik vind (omdat ik dat zelf ook al vind) en dan denk ik bij mezelf dat ik nog meer moet gaan sporten omdat hij me anders niet meer mooi vind. Want er zijn natuurlik heel veel mooie vrouwen op de wereld en er zijn uiteraard vrouwen die mijn vriend heel erg mooi vind. En soms denk ik als ik maar wat meer op die vrouwen zou lijken, dan zou hijme wel wat meer aanraken enzo. Maar de een heeft grote borsten, de ander een slank lichaam, de ander een strakke kont. en ik zit er allemaal maar een beetje tussen in, ben opzich tevreden maar is mijn vriend dit ook? Zal hij mij vergelijken met hun als hij mij naak ziet? Ohh nouu die heeft een hele platte buik maar mijn vriendin heeft blubber buikiej. Ik denk dat het grote deel hiervan wel tussen mijn oren zit. Maar ik kan er niks aan doen. Ik ben zo bang om mijn vriend kwijt te raken. Want ik ben zo onzeker over mijzelf en ben bang dat mensen mij ook zo zien als dat ik mezelf zie. Maar doordat ik soms zo onzeker ben wordt mijn vriend er oko gek van, hij zegt dat hij er niet tegen kan als ik onzeker ben. Hij wil zien dat ik zelfverzekerd en gelukkig ben. Maar ik weet niet meer wat ik moet doen. Iedere keer stel ik een plan op in mijn hoofd met een doel. Dat plan is dan om zo te werk te gaan met gezond eten en naar de sportschool dat ik mijn streefgewciht haal. En dat ik er weer zo uitzie als dat ik wil .. of is het eruitzien als het ideaal beeld waar iedereen zich op verkijkt? Ik weet nu niet of ik er voor mezelf zo uit wil zien of voor het feit dat ik bang ben dat mij vriend me gaat verlaten voor een meisje dat er veel moooier uitziet dan mij. En denk ik dat hij me meer zal aanraken als ik er slank uitzie?? Wie kan mij helpen om wat tips te geven wat ik kan doen of proberen? Vind mijn vriend me echt niet meer leuk of komt het door zijn zware werk dat hij er minder behoefte aan heeft? Please, ik weet niet wat ik moet doen en ik kan er verder met niemand over praten. Mijn vriend zegt steeds .. het komt allemaal wel goed, geloof me, echt waar!! Maar wanneer??
|
