| Ik ren weg |
Ik wist niet dat ik zo kon zijn als ik nu ben. Ik, iemand die altijd koos voor haar carriere boven liefde. Iemand die liever met vrienden is dan met een bepaald iemand waar ik van hou. Ik heb bindingsangst. Geen pretje. Helemaal niet zelfs. Als er iemand te dicht bij komt moet ik altijd wegrennen. Anders wordt ik gek. Ik kan niet lang bij een iemand blijven. Ik ben bang om gekwetst te worden. En dat ze alleen maar doen alsof ze me echt leuk vinden voor de seks of gewoon voor het plezier. Ik ben sowieso niet iemand die snel verlieft wordt. Dat kan wel een jaar duren voordat ik eindelijk iets heb zovan: 'He, eigenlijk is hij best leuk'. En dat gebeurd nooit. Ik hou van jongens en wil niks anders, maar ik hou alleen van jongens als ik ze een paar keer zie, gezellig doen, en daarna mogen ze weer weg. Anders ren ik zelf wel weg. En toen had ik het. Bij een jongen wilde ik niet wegrennen. Hij had me. En ook nog is op vakantie. iedereen zegt altijd dat je moet uitkijken op vakantie voor de beruchte 'vakantie liefde' en daar ben ik een van die dat altijd zegt. ik ben verlieft. En als ik nu een wens kon doen was dat de wens om bij hem te zijn. Hij is niet buitenlands, maar Nederlands en heb hem ontmoet in Spanje, Hij woont op rijafstand 25 minuten van me af, maar toch voelt hij zo ver weg. Ik weet niet waarom maar ik kan gewoon geen contact met hem zoeken. Ookal is hij alles wat ik ooit heb gewilt. Een jongen met humor, zeker van zichzelf, lief, zelfstandig, mooie ogen en iemand die je begrijpt. Toen ik voor het eerst met hem praatte was het alsof ik hem al jaren kende. Hij was een jongen met ervaringen waar ik jaloers op werd. Hij reisde ieder land af. Dat heb ik altijd al willen doen. En dat ga ik ook zeker doen. Maar hij zorgde ervoor dat ik gewoon mezelf kon zijn zonder dat ik me zorgen hoefde te maken over dat ik weer wilde wegrennen van een jongen, zo snel mogelijk. Ik wilde alleen maar blijven zitten als ik bij hem in de buurt was. En dat moet ik weer hebben, als ik eenmaal iemand vind waar ik nou echt verlieft op zou kunnen worden ondanks mijn bindingsangst, die is altijd onbereikbaar. Ver weg, waardoor ik niet snel naar die gene zou toe kunnen. Ik neem mezelf altijd voor om dingen niet te laten gaan die je laten lachen. Daar was hij er een van. Dus ik mag hem ook niet laten gaan. Want dat zijn de belangrijkste dingen die je ooit zult hebben.
|
