| haar nieuwe relatie en ik |
Ik ben waarschijnlijk een man die niet weet hoe met zijn gevoelens om te gaan, ik voel me gedumpt en vraag me af of iemand hetzelfde gevoel kent en hoe dit afliep: het gaat in dit geval dus om een relatie die we samen hebben gehad en die redelijk plotseling over is, we hebben 4,5 jaar samen gewoond en sinds een half jaar woonden we niet meer samen door omstandigheden, we waren samen naar het buiteland vertrokken en aangezien ik daar veel werkte zat ze vaak alleen, ze wou terug en dat wel direct dus ze vertrok. voor mij was dat erg hard maar ik was bezig met een paar zaken en die vondt ik belangrijk en wou dat afwerken, ik moest mijn zaak verkopen en wou dan ook terug omdat ik haar zoveel miste. We zagen elkaar om de paar weken en dat was erg prettig, we belden elkaar minimaal 3 keer per dag en smsten er ook nog bij.Ik ga nu niet zeggen dat we altijd het perfecte stelletje waren want we hebben samen moeilijke tijden gehad maar we hielden van elkaar. In de relatie werd natuurlijk wel eens over de angst gesproken dat de een vreemd zou gaan maar dat was van haar kant absoluut niet mogelijk, ik kan van mezelf zeggen dat ik dat nooit heb gedaan en zelfs de gedachten eraan nooit heb gehad. Door drukte hebben we elkaar aan het eind 9 weken niet kunnen zien en dat vrat zeker aan mij, ze ging af en toe op stap maar dat deed ze ook gedurende de relatie maar ik was nu vaak jaloers en dat was fout van mij en dat heb ik haar ook verteld en ze wist me te vertellen dat ik me absoluut geen zorgen hoefde te maken. Tot een paar weken geleden, ineens was de relatie voorbij. Ze belde me en vertelde dat haar gevoel helemaal voorbij was, ze vondt het vreselijk maar haar besluit stond vast terwijl ze me diezelfde dag nog had geschreven dat ze me miste en van me hield. Ik was kapot en heb haar natuurlijk gesmeekt om dit niet te doen, iets wat ik niet had moeten doen maar mijn gevoelens waren, en zijn gewoon helemaal op haar gericht. een aantal weken lang hadden we wel contact , dit om een aantal zaken die ons beide aangingen maar voor mij ook wel om haar stem te horen. ik smste en ze smste wel terug of belde zelfs. laat ik zeggen dat we dagelijks contact hebben gehad. Toen kwam ik er op een klotenmanier achter dat ze helemaal niet eerlijk tegen me was, ze zou een nieuwe vriend hebben en ik belde haar natuurlijk gelijk op, wat bleek...ze was inderdaad verliefd op iemand maar een relatie was het zeker niet. de volgende dag was het wel haar vriend en weer de volgende dag was het nog niet haar vriend. De waarheid hierover zal ik nooit uitvinden want ik kan niet zien en voelen wat haar gedachtes zijn natuurlijk. Uiteindelijk moest ik naar nederland en daar hebben we even lijfelijk contact gehad. Bij aankomst heb ik maar zij ook haar tranen laten lopen en we hebben een paar uur gepraat. Ze had het gevoel dat het voorgoed voorbij was maar wist me te vertellen dat ze het met de nieuwe vriend heel rustig aan deed en dat ze het geen relatie kon noemen. we hebben samen een paar keer tranen moeten weg pinken en we hebben elkaar echt vast kunnen houden, of dit nu alleen van mijn kant kwam kan ik niet zeggen maar bij het weggaan kwam het ook van haar kant.Omdat ik onderweg naar het vliegveld haar nog sprak gaf ik haar aan dat ik een uur later niet meer te bereiken zou zijn maar ze gaf aan me te bellen als ik aangekomen zou zijn. Toch probeerde ze me weer te bellen op het moment dat ik niet meer bereikbaar was en dat gaf me een vreemd gevoel, mischien wel het gevoel dat ze het niet leuk vondt dat ik wegging of zoiets.... Bij aankomst in het land waar ik nu nog woon hebben we contact gehad en dat verliep eigenlijk best goed omdat we blij waren dat we elkaar even hadden gezien, zij was blij dat ze me had gezien maar de reden van blij zijn kon ze me niet echt geven. Op dit moment ben ik voor haar een aantal zaken aan het oplossen en spreek haar daar ook over, dat ik dat doe vindt ze lief maar ik doe het juist omdat ik het had nagelaten en dat nu nog wil rechtzetten. Ze weet dat ik haar direct zou terug nemen en ik heb af en toe het gevoel dat ik mijn gevoelens teveel aan haar bloot geef. Vandaag belde ze me om en we hadden een lang gesprek, in dit gesprek kwam weer naar voren hoe ik het allemaal vondt, ik vindt het namelijk vreselijk dat ze me altijd gezegd heeft dat ze nooit voor een ander bij me weg zou gaan maar dat dat wel gebeurde. In dit gesprek heeft ze me zelfs laten weten dat ze me af en toe best wel mist maar als klap op de vuurpijl wist ze me ook te vertellen dat de nieuwe vriend was blijven slapen, waarom moet ze me nu juist dat vertellen terwijl ze weet dat ze me daarbij keihard raakt? waarom stuurt ze daarop als antwoord op een tweetal vragen die ik zakelijk moest stellen (ja echt waar) dat ze aan me denkt, en waarom sluit ze elk smsje af met "liefs" , is het nou allemaal echt over of wil ik alleen maar denken dat ze nog helemaal niet zeker is van haar beslissing, moet ik nu het contact verbreken om te zien wat er gebeurt?? is het fout voor mezelf om haar te laten merken hoeveel pijn ik heb? haar laatste sms was een sms waarin ze zich verontschuldigde dat ze het zo heeft gedaan en ik weet daarom helemaal niet meer wat er in haar hoofd omgaat. kan iemand mij nu de juiste wijze geven hoe ik moet handelen....? hoe dom het ook klinkt...ik vergeef haar dit alles omdat ik nog zielsveel van haar houd en daarom gek wordt van de gedachte dat iemand anders nu haar lief kan hebben, iets wat ik elke dag deed. groet...
|
