| Voel me hier zo alleen.... ( verhuizig) |
Iedereen denkt dat ik het wel red. Veel meegemaakt en door een traumatische scheiding ben ik met mijn kind 50 km verderop via urgentie in een heel klein dorp komen wonen. Schitterend huis, nette buurt, maar ik voel me hier ZO alleen! Mijn vrienden wonen allemaal ver weg. Nu maak ik makkelijk contacten, maar er wonen hier heel veel oudjes en het is zo klein, dat ik bijv. de enige alleenstaande moeder ben in t hele dorp. ECHT leuke contacten doe ik hier niet op. Ben altijd gewend om leuke mensen in mijn omgeving te hebben, maar er is hier gewoon niemand waar het echt mee 'matched'. Voornamelijk doordat iedereen minimaal 20 jaar ouder is en iedereen heeft hier zn eigen gezin. Aardig 'goede dag' hoor, maar ik vind gewoon geen nieuwe vriendinnen. Voel me een beetje buitenstaander en soms erg eenzaam. Ik ben nog werkzoekend, dus collega's heb ik ook niet. Weet niet goed wat ik er aan moet doen, maar voel me zo depri hierdoor af en toe. Heb al op wat sites vriendinnen advertenties gezet, maar of die gelezen worden? Schaam me er een beetje voor dat het zo tegenvalt in mijn eentje; ik kom altijd over alsof ik 'het wel even doe', maar de eenzaamheid overvalt me steeds vaker. Herkent iemand dit? Zou graag eens willen mailen erover met anderen ofzo.Wat zou ik nog meer kunnen doen om wat meer mensen te leren kennen? Financieel is t ook een ramp door de scheiding, dus geld voor clubjes heb ik niet......
|
