Ik weet het niet. Sinds een tijdje ben ik bezig met haptotherapie omdat ik moeite heb met het uitkomen voor mijn gevoelens en omdat ik niet echt weet wie of wat ik ben. Als ik na een sessie bij haar wegga is zij het beste wat deze aarde ooit heeft voortgebracht. Zoals zij er voor mij is en mij een aai over mijn bol geeft... Is het gek dat ik haar het einde vind?! Op een rationeel niveau weet ik dat zij "alleen maar" met haar werk bezig is en dat wij niet voor elkaar gemaakt zijn. Maar toch, ze is tijdens zo'n uurtje zo dicht bij me en zo helemaal voor mij alleen dat ik haar vast zou willen grijpen en tegen me aan drukken. En ze is nog mooi ook.
|
