Geheimen van Nederland

Nadat ik het contact verbroken had moest ik iedere keer aan haar denken als ik ergens langs kwam, waarvan zij verteld had dat ze daar geweest was. Niet 1x, maar iedere keer.

Begin april van dit jaar ontmoeten we elkaar weer bij toeval op msn. Direct vanaf het begin was het gevoel terug. Alleen nu nog sterker, nog krachtiger, voor ons allebei. Binnen een paar dagen belden we al weer met elkaar en het gevoel was heerlijk, fantastisch. Ze vertelde me nog meer over haar verleden. Toen ze 14 was is ze in handen geweest van een "loverboy", ook een oudere man die haar op een vreselijke manier geestelijk en lichamelijk misbruikt had. Hij is hier ook voor veroordeeld en heeft gezeten. Samen hebben we heel wat keren aan de telefoon zitten huilen, maar ze kon haar verhaal bij me kwijt. Ze heeft ook een hele lieve moeder, maar daar kon ze niet alles aan vertellen. Ze wilde haar niet meer verdriet doen. Het gevoel dat we voor elkaar kregen werd met de dag sterker en een ontmoeting kwam steeds dichterbij. Ondertussen zocht die "loverboy" weer contact met haar per sms en zocht haar ook op. Ze wonen nog steeds in dezelfde stad. 

Ik ging steeds meer van haar houden en zij van mij. Op een gegeven moment moest ik haar beloven mijn vrouw en mijn dochter nooit te zullen verlaten. Haar vader was weggegaan toen ze 14 was, en ze wilde niet dat mijn dochtertje datzelfde zou moeten doormaken. P wist wat de consequenties daarvan waren, namelijk dat ik nooit voor haar zou kunnen kiezen.

Omdat we zo'n 250km uit elkaar wonen, moest een ontmoeting wel gepland worden, maar op een dinsdag in juni zou het dan eindelijk zover zijn. Ik ging in de auto onderweg naar haar en halverwege belde haar moeder. Ze had er lucht van gekregen dat haar dochter "haar vriendje" ging ontmoeten en wilde weten wie ik was, volstrekt logisch gezien de geschiedenis van haar dochter. Ik heb haar toen alles verteld: dat ik getrouwd was, een dochter, en 45 jaar (inmiddels). Je kan begrijpen dat mams niet overdreven enthousiast reageerde en de ontmoeting ging niet door. Ik heb haar verteld dat die vent weer in haar leven was gekomen, en hoe hij haar dochter lastigviel. Ze zou daar wat aan doen (nwe SIM kopen etc.), maar na een week was dat nog allemaal niet gebeurd. Ik geloof niet dat het onwil was, maar misschien dat ze me niet geloofde op de een of andere manier. Denk ook wel dat P alles ontkend kan hebben.

Binnen een paar dagen hadden P en ik weer contact. De vakanties kwamen er tussendoor en er ging geen dag, geen minuut voorbij of ik miste haar. Gelukkig konden we wel mailen in die tijd en af en toe bellen/sms-en. Nadat ik terugkwam ging zij weg; slapeloze nachten en niet kunnen concentreren van heimwee.

Na haar vakantie was ik voor werk in haar stad. Ze was 's avonds teruggekomen en de volgende dag zouden we elkaar treffen. Helaas was haar moeder er weer achter gekomen, tenminste dat vermoedde ze en het ging weer niet door. Teleurgesteld als ik was overwoog ik die dag om er mee te stoppen, dat het gewoon niet zou lukken, maar het lukte me niet. Ik kon haar niet loslaten en zij mij niet. Gek he? Iemand nog nooit gezien en toch kunnen zeggen dat je van haar houdt. Had het me hiervoor gezegd en ik had u knettergek verklaard.

We belden weer veel met elkaar. Ze vertelde me dat ze lastig gevallen werd en bedreigd door die schoft. In een lang en emotioneel gesprek heb ik haar overgehaald alles tegen haar moeder te vertellen. Ze heeft toen verteld van de smsjes en vervolgens hebben ze geprobeerd aangifte te doen. Helaas kon dit niet, maar de politie zou wel een goed gesprek met hem aangaan. Dit is behoorlijk geëscaleerd en ze is in elkaar geslagen door een vriend van hem. Ondertussen had ik wel contact met haar moeder gezocht, omdat P mij veel meer verteld had dan tegen haar moeder.

Zo kon het niet meer en sinds deze week zit P op een geheim adres en krijgt eindelijk de therapie die ze nodig heeft. Ik hoop dat ze ooit van de angst afkomt. Ik heb haar moeder moeten beloven geen contact meer met haar te zoeken. Moeder vindt me veel te oud voor haar en zit een relatie absoluut niet zitten. Ze wil dat P een leuke jonge vent zoekt en kindertjes krijgt en.... alleen P ziet dat niet zo. In ruil voor mijn belofte houdt moeder mij wel dagelijks per sms op de hoogte van haar wel en wee. Op dit moment is het alleen maar wee.

Ik ben op het punt aangekomen thuis alles te vertellen, ondanks dat ik P beloofd heb dat nooit te doen en voor P te kiezen en haar te steunen. Ik weet het ik ben bijna 27 jaar ouder, het had m'n dochter kunnen wezen, maar ik hou van haar!

Zit in de mix en weet het even niet meer, komt niets meer uit m'n handen. Ben zo verdrietig en voel me machteloos.