


| Hij wil geen burgerlijk leven |
Beste Lezers, Sinds een paar maanden ga ik met een erg leuke man om, we kunnen het heel erg leuk hebben maar op sommige momenten lopen discussies erg hoog op, we zijn beiden nogal dominant en eigenwijs dus jullie zullen begrijpen dat dit weleens botst. Maar hier kan je beiden aan werken door allebei rustiger te reageren. Alleen zijn er een een aantal punten waar we het maar niet over eens kunnen worden. Mijn partnet heeft een redelijk hoog verwachtingspatroon van een partner. Respect en vetrouwen staan bij hem hoog in het vandaal, soms weleens zo erg dat ik er weleens bang voor wordt en hij heel erg denigrerend kan overkomen. Ik werk momenteel namelijk drie dagen en als wij zouden gaan samen wonen, zou hij graag zien dat ik meer zal gaan werken. Ik voel daar persoonlijk helemaal niks bij. Ik heb hiervoor twee jaar samen gewoond met iemand anders en vond het heerlijk dat ik in de twee dagen dat ik vrij was alle huishoudelijke taken kon doen. Want ik kan slecht tegen chaos om me heen, chaos om me heen, betekent bij mij chaos in me hoofd. Maar hij houd er niet van dat het huis schoon is en het eten klaar staat, hij houd niet van dat \"burgelijke\" zoals hij dat noemt. Een gezamelijk rekening ziet hij ook niet zitten want als ik drie dagen ga werken want dan zou hij hard werken en ik in zijn ogen niet, huishouden kunnen we best samen doen zegt hij. Ik snap hem ook wel maar ik zie het helemaal niet zitten op zijn manier. Ik heb in het verleden ook meer dagen gewerkt en ik voel me gewoon veel prettiger in me vel als ik parttime werk. Wat moet ik hier mee......want als hij een standpunt heeft dan blijft hij daar vaak bij en zal niet snel water bij de wijn doen. Ik wil overgens alles voor hem veranderen alleen deze dingen niet maar wil hem ook niet kwijt en dat maakt het nu dus lastig. Voel me onbegrepen en vraag me soms af of hij wel voor honderd procent voor mij wil gaan als hij zulke hoge eisen aan mij stelt. Zou fijn zijn als jullie mij wat advies/hulp kunnen geven.
Gr. Summer
|