| Uitizchtloos |
Bang zijn voor mensen is iets wat je sloopt. Ik weet hoe het voelt. Het niet durven aangaan van relaties, het maken van contacten. laat staan het aangaan van een gewoon gesprek met iemand. Het maakt mijn leven uitzichtloos. Ik ben zo onzeker over mezelf, dat het alles is gaan beheersen. Elke seconde van de dag twijfel ik over mijn uiterlijk, mijn gedrag naar anderen toe mijn \"er zijn\". Telkens moet ik er aan denken, wat een ander over me denkt. Ben ik wel goed genoeg? Vind die persoon mij wel aardig? Als iemand tegen me zegt dat ik leuk of aardig ben, dan neem ik dat met een korrel zout. Ik kan niet geloven dat die persoon dat dan meent. Puur en alleen omdat ik vanmezelf vind dat ik een afschuwelijk gedrocht ben. Hetstomme is, ik weet precies waar het probleem door ontstaan is. Ik ben een persoon die snel ja zegt. Daardoor hebben bepaalde mensen gebruik van mij gemaakt op verschillende manieren, terwijl het verder niets voor ze betekende. Ik wil het ze zo graag zeggen, hoeveel pijn ze me hebben gedaan, maar dit durf ik niet. Ze nemen me vast niet serieus als ik zeg hoe onzeker ze me hebben gemaakt. Ik heb het niet meer onder controle en ik wil er een eind aan maken. Het vreet al 3 jaren mijn energie, ik ben uitgeput.
|
