| Zij wel... |
Wij proberen nu een jaar zwanger te worden. In ronde 4 een miskraam gehad en sindsdien niet meer gelukt. Vrienden van ons kwamen ons laatst vertellen dat zij 3 maanden zwanger is. In één keer gelukt, nu alweer 20 weken. Ze weten al of het een jongetje of een meisje is, ze voelt al getrappel in haar buik, ze mogen toeleven naar de uitgerekende datum. Zij mag met haar buik pronken, onze gezamenlijke vrienden kunnen haar leuke vragen stellen en zij kan honderduit vertellen. En ik? Ik heb helemaal niks. Ik mag geen leuke verhalen vertellen, ik mag alleen maar buikpijn voelen, ik mag alleen maar elke maand weer opkijken tegen die vreselijke hoop tegen beter weten in. Ik heb helemaal niks. Ik probeer blij voor ze te zijn, en ik ben ook blij dat alles goed gaat met de zwangerschap, gun ze geen verdriet, maar waarom zij wel en ik niet? Wat heb ik verkeerd gedaan? Waarom wordt mij dit niet gegund? Ik ga zo langzamerhand kapot.
|
