| Geschreven door bloem, Op 20-11-2009 13:48 |
| Aantal keer gelezen: 1133 |
|
hoi.
Ik ben een getrouwde vrouw met kleine kinderen,ik zit zo erg met mezelf in de knoop dat ik het even niet meer weet. mijn relatie met mijn man is van mij kant helemaal uitgebloeit,dit komt omdat ik ongeveer een jaar geleden verliefd ben geworden op mijn beste vriendin,ik dacht gaat wel over, maar nee dus,we hebben met zijn allen een heel goede omgang dus de mannen en kinderen ook ,gaan samen vakantie ondernemen veel leuke dingen met kinderen maar ook zonder kinderen,bellen of mailen bijna iedere dag, zien elkaar als het even kan zo vaak mogelijk en ik voel dus voor haar meer dan vriendschap, maar ik denk niet dat zij dit ook heeft,we vertellen elkaar veel, weet bij voorbeeld dat ze niet sexueel is ingesteld naar haar man toe, maar ze is wel heel gek met hem.heeft het altijd over hem, ze houd ook niet van als ik te dicht bij kom als ik zeg je bent een lieverd en ben blij dat je mijn vriendin bent, praat ze er altijd om heen, lichamelijk moet je niet te dicht bij komen zelf een vriendschappelijke kus zoals ik bij andere vriendinnen doe die ik even niet heb gezien moet je niet doen,kan ze niet tegen, als ze verdrietig is en ik sla een arm om haar heen, duwt ze hem weg,ik heb het gevoel dat ik haar wil beschermen er voor haar wil zijn alles met haar wil delen, en zelfs samen met haar een gezin wil gaan vormen in de toekomst als het even kan, maar ja ik durf het niet te vertellen ben bang om haar kwijt te raken, en mijn man ook,meer om de stabiliteit van mijn man kwijt te raken denk ik ,want hij is wel mijn maatje de liefste man die ik ken en de liefste papa, maar niet meer dan dat, geen liefde zoals hoort bij een man en een vrouw, voel me vreselijk en echt een leugenaar. ik wil haar zo graag echt vast houden , zoenen, knuffelen,troosten, gewoon samen alles delen, ik hou van haar. maar zal altijd wel een droom blijven helaas.
groetjes bloem.
|
