| Geschreven door guust, Op 28-11-2009 00:25 |
|
|
Ik ben een man van in de veertig en ik weet niet wat te doen. ongeveer 15 jaar geleden leerde ik een vrouw kennen waar ik stapel verliefd op werd, ze was mooi,lief,heel open en vrolijk. Het enige probleem was dat zij getrouwd was en nog steeds is en heel trouw,het enige wat ze me kon geven was een mooie vriendschap,en daar heb ik een jaar of vijf intens en met volle teugen van genoten. In die tijd heb ik ook een hele zware periode gehad, ook daar heeft ze me doorheen gesleurd niets was voor haar te veel, ze stond altijd voor me klaar zelfs haar eigen huwelijk leed er weleens onder.Ze wist van mijn liefde voor haar maar daar kon ze niets mee, ook hebben we nooit sex gehad behalve een zoen op de wang en een knuffel af en toe.Ik weet dat haar huwelijk ook slecht is maar dat ze haar man vanwege omstandigheden (die ik heel goed kan begrijpen)nooit zal verlaten dat heeft ze al een keer meer mee gemaakt.Mijn gevoelens heb ik dan maar ver weg gestopt.Door haar heb ik ook mijn vrouw leren kennen en u raad het al dat begon al snel te wringen dus voor de goede vrede heb ik deze vriendschap laten verwateren.In mijn huwelijk gaat het nu ook niet meer zo goed, de in het begin zo lief vrouwtje, is een op de bank zittende zeurende en sexloze trien geworden, waar ik waarschijnlijk zelf ook schuld aan heb.Soms weet ik het echt niet meer,dan komen die gevoelens die ik zo ver weg heb gestopt in volle hevigheid terug,ik verlang zo veel naar haar. Af en toe bel ik haar op of rijd ik even naar haar toe dan is het weer als van ouds maar het moet wel stiekem.Ze ziet dan altijd dat ik niet gelukkig ben en vraagt waarom ik niet van mijn vrouw scheidt en op haar wacht,tja misschien heeft ze wel gelijk en krijgen wij toch nog een paar mooie jaren samen.Ik hou zo onbeschrijfelijk veel van jou Marian! zo dat moest ik even kwijt WAT MOET IK NOU ?.
|
