| Als je man alleen nog maar hekel aan je heeft |
Een tijdje geleden gaf mijn man aan dat hij psychisch in de problemen zat. Zijn issue is zo groot dat het zijn hele leven beheerst en dus wilde hij hulp zoeken. Dat heb ik alleen maar aangemoedigd, want je eigen problemen onder ogen zien is het belangrijkste wat er is. Na een paar sessies begon hij naar tegen me te doen, me telkens te wijzen op al mijn tekortkomingen. Na een tijdje kon ik daar echt niet meer tegen. Gelukkig wilde zijn behandelaar mij ook ontmoeten.
Dat gesprek was het zwaarste wat ik ooit heb moeten voeren. Ik hoorde dat hij een hekel aan mij heeft in onze relatie omdat ik in de slachtofferrol kruip. Dat ik een slechte moeder ben en dat de zorg voor onze dochter alleen op hem neerkomt. Dat hij me (heel) soms aantrekkelijk vindt, maar eigenlijk niet. Het was de meest vernietigende ervaring die ik ooit heb gehad.
Mijn man is een dominant mens die weinig ruimte laat voor de mening van anderen, ook niet voor die van mij. Hij wil graag dat ik meer daadkracht toon, maar op het moment dat ik tegen hem inga, zet \'ie me terug in de hoek als een klein kind. Daar wordt ik erg boos en verdrietig van. Ik kan erg slecht tegen conflictsituaties en vermijd die liever omdat ik ervan dichtsla. Toch ga ik ze wel aan, met moeite. Ik weet dat ik een mens ben met gebreken, maar als je daar telkens op gewezen wordt, dan liggen die onder een vergrootglas en lijkt het alsof je alleen nog maar dat bent. En dat ben ik niet. Het leven van mijn man draait nu alleen om hem. Zijn issues. Ik begrijp dat die zo groot zijn, dat hij om zich heen moet slaan om zich te weren. Maar ik ben er de dupe van. Ik ben verdrietig, boos en angstig. Ik voel me geschoffeerd en alleen. Te moeten leven met de gedachte dat de liefde van je leven zo naar je kijkt, is moordend. Ik doe mijn best om het leven positief te blijven bekijken, hij is immers aan de slag met zijn problemen en ik ben de bliksemafleider. Maar het einde lijkt nog lang niet in zicht en dat maakt me erg zwaarmoedig en ongeliefd. Ik mag niet meer zeggen dat ik van hem hou of dat ik trots op hem ben, dan beklem ik hem en slaat ie dicht. Ik mag niet te enthousiast zijn en mijn liefde uiten want dan voelt ie dat er teveel van hem verwacht wordt. Ik ben een ongeliefde vrouw
|
