


| geen vertrouwen in relaties. |
Mijn geheim is laat ik het maar kort door de bocht zeggen dat ik slecht ben van vertrouwen. Ik kan geen vrouw ontmoeten of er zitten zulke haken en ogen aan dat ik er op afknap. Of ze gebruiken me als biechtstoel om me te vertellen dat ze in vorige relaties vreemd zijn gegaan en dan knap ik dus ook af, of ze hebben nog steeds een of andere vage zeik en zaagrelatie met hun ex die ze tot iritants toe niet los kunnen laten, of ze heben een of ander plaatje in hun hoofd en proberen te kijken of je wel 100% in hun plaatje past. Ik ben nu 33 en ben dat gezeik echt spuugzat. Ik zie famile en vrienden van me altijd met een leuke vrouw die zin heeft in het leven en er langdurig in investeren en ondanks alle tegenslag er altijd uit komen, Ik tref altijd die lichtzinnige dwaallichten die ergens nog een stuk van hun ziel en verstand achter gelaten hebben of die achter mijn rug de hoer spelen. Ligt het mischien aan mijm keuze? Lijkt me sterk, ik zoek die types toch echt niet bewust op dus mischien heb ik iets wat ze naar me toe trekt. ik had altijd al in gedachten dat ik rond deze tijd van mijn leven vader zou zijn maar met wat ik tot nu toe ben tegengekomen ben ik blij dat ik die stap nooit gemaakt heb, ik twijfel of er echt ergens een geschikte vrouw voor mij rondloopt.
Dit was mijn geheim maar even voor de duidelijkheid, ik zet hier slechts eerlijk mijn persoonlijke ervaringen en beleving neer en ik ben geen vrouwenhater of wat dan ook. ik weet heel goed dat er voor ieder type lechte vrouw een dito kerel op deze aardkloot rondloopt. alleen omdat ik op vrouwen val heb ik daar dus geen last van. verder respecteer ik vrouwen en ga ik gewoon met iedereen om. ik vind het na al die jaren van vermoeiede inverstering alleen ff welletjes. begrijpelijk toch?
|