| Geschreven door Wicked, Op 22-09-2007 15:39 |
| Aantal keer gelezen: 2807 |
|
Mijn man heeft met in het begin van onze verkering anaal verkracht. Hij deed dit zonder overleg, wat ik toen voelde kan ik nog niet helemaal beschrijven....hij beloofde het nooit weer te zullen doen, dus gaf ik hem het voordeel van de twijfel. Ben toen wel een eetstoornis gaan ontwikkelen (Binge Eating Disorder). Tijdens ons huwelijk en na de geboorte van de laatste, deed hij het weer. Hij zei weer dat het per ongeluk was gegaan en dat het nu ©cht nooit meer zou gebeuren. Ja, wat moet je dan, h¨? Een twee- drietal maanden na de geboorte van je jongste kindje....opstappen doe je niet zomaar. Dus therapie...helaas heeft het allemaal niet mogen baten. Afgelopen zomervakantie deed hij het weer.....wat moet ik nu? Aan de ene kant is het dus 3x gebeurd in een tijdsbestek van 14 jaar, en is hij verder goed voor mij. Maar door deze gebeurtenissen (en vernederende gevoelens die erbij komen kijken en de lichamelijke / psychische pijn) zijn mijn gevoelens voor hem tot het 0-punt gedaald...nu gaan we weer in therapie, of liever gezegd hij. Ik ga slechts ©©n keer mee, ik heb het helemaal gehad...Als ik mijn gevoelens naloop, vind ik het een heel goede reden om een dikke punt achter onze relatie te zetten. Hij heeft voor iedereen in het gezin, de relatie op het spel gezet. Toch? Aan de andere kant, is dit niet iets wat je naar vrienden, kennissen en ouders aangeeft als reden om uit elkaar te gaan....is voor de kinderen ook niet leuk. Maar komt er wel op neer, dat ik het zwarte schaap zal zijn...hij zegt dat hij altijd zal zeggen dat het initiatief om te scheiden niet van hem komt....
Geschreven door: Wicked
|
