| relatie voorbij, gevoel voor collega.. |
Waar moet ik beginnen.... Ik woon 6 jaar samen en heb 2 kids. Op mijn 21e raakte ik onverwacht zwanger. De relatie die ik toen had was niet goed en we hadden juist besloten een time-out te nemen. Na de geboorte hebben we het toch nog geprobeerd, maar na een jaar was het echt over. Na een jaar alleen te zijn geweest, leerde ik mijn huidige partner kennen. 2 jaar later kwam de jongste. We hebben het heel lang heel leuk gehad, maar de laatste 2 jaar stelt het niks meer voor. Alleen maar ruzie om kleine dingen en we willen niks het zelfde. Hij wil bijvoorbeeld zo snel mogelijk een huis kopen en verhuizen, terwijl ik me hier eindelijk thuis voel en niet weg wil. Zelfs over trouwen hebben we het niet meer, omdat dat alleen maar ruzie opleverde. Als je het niet eens eens kunt worden over zulke belangrijke dingen, wat moet je dan nog? we hebben veel geprobeerd om weer tot elkaar te komen, zijn zelfs 2 keer zonder kids op vakantie geweest maar het mocht niet baten. De laatste tijd heb ik er een probleem (in de vorm van een collega) bij. Deze jongen heeft alles wat ik belangrijk vind. We hebben dezelfde interresses dezelfde humor kunnen over alles praten. Een week geleden na een personeelsuitje, gingen we nog even de stad in met een groep. Na afloop belde ik een taxi naar huis, om er tot mijn schrik achter te komen dat er geen taxi\'s reden. ik had geen andere optie dan daar te blijven omdat mijn vriend me niet op kon halen ivm de kids. (was 3 uur s\'nachts en een half uur rijden) Ik ben toen blijven slapen en heb ook bij hem gelegen. Er is totaal niets gebeurd, behalve dat we elkaar de hele nacht hebben vastgehouden. Het heeft me laten voelen, wat ik al zo lang mis. Gewoon een maatje. Inmiddels hebben we erover gepraat en zijn we het zelf ook eens dat we echt gewoon maatjes blijven en dat er verder niks van komt,. Hij is namelijk een stuk jonger als ik en ik wil zo en zo geen ander meer om mijn kinderen heen als ik weer alleen ben. Vind het al moeilijk genoeg voor ze! Het enige wat me nu nog de hele dag bezig houdt, is dat ik eigenlijk weg wil bij mijn vriend, maar ik kan de knoop niet doorhakken!
Ben niet bang om alleen te zijn maar meer voor het feit dat ik straks de alleenstaande moeder met 2 kids van 2 vaders ben :(
|
