| Wat moet ik doen |
Twintig jaar ken ik mijn vrouw. Beide zijn we lang vrijgezel geweest, maar het klikte zo goed, en konden niet meer zonder elkaar zodat we besloten te trouwen. Al snel kregen we kinderen. We zijn daar allebei super trots op. We hebben ook al veel lief en leed samen gedeeld. Maar nu komt mijn probleem. In het begin hadden we zeer sporadisch woorden met elkaar en dan ergerde mij haar felle uitvallen. Ik zelf ben een zeer gevoelig iemand en daar kon ik niet tegen. Ik heb haar dit uitgelegd. Alleen vind ik niet dat ze er veel aan doet. (alhoewel ze zegt, dat ze zich inhoud) Ook omdat we ouder worden is er bij haar minder behoefte aan sex. Ik heb haar uitlegd, dat het op deze manier niet werkt. Dat een man door een vrouw verleid moet worden en dat het anders niet gaat. Hierop zei ze ook te veranderen, maar daar merk ik niet. Eerlijk gezegd botsen we steeds vaker. De opvoeding van de jongens is voor ons ook een strijdpunt geworden. Ik vind haar te slap naar de jongens toe , ze geeft veel toe. Zo worden het mietjes. Hun kamers zien er niet uit, zoveel troep, en ze mogen ook van haar gewoon drinken pakken, zonder vragen. En als het de twee niet zint geven ze een grote bek. Maar inmiddels erger ik me meer en meer in huis. Ik voel geen respect, niet van mijn vrouw en niet van de twee zonen. Ze denken alleen aan hunzelf en niet aan mij. Met mijn wensen wordt er geen rekening gehouden. Mijn vrouw zegt dat ik moet dimmen, maar dat is het niet. Ik vind dat zij haar mond moet houden, altijd een antwoord klaar. Ik kan er niet meer tegenop.
|
