| Addicted to love |
Ik ben een love-addict. Big time. Sinds overlijden van mijn zusje, die heel veel voor me betekende, kan ik geen genoeg krijgen van mannelijke aandacht! Op het moment dat ze stierf woonde ik samen met een hele lieve jongen, en hoewel ik avontuurlijker was ingesteld dan hij en al vaker verliefd was geworden op iemand anders, zag ik het voor me hoe wij oud zouden worden. Het begon met een onschuldige crush op een vriend van me net na de begrafenis en wat mailtjes, over en weer. Uiteindelijk is het uigelopen op een spelletje vol verleiding en gesjans, wetende dat hij een vriendin had. Ik kickte zo op de aandacht die ik van hem kreeg, dat hij naar me verlangde, zonder dat we intiem hoefden te zijn. Het voelde heerlijk, en was zo onschuldig in mijn ogen. Maar dat was niet genoeg, ook een oude vriend van me die een weekend kwam logeren verleidde ik. Wederom, onschuldig in mijn ogen, omdat ik geen sex met hem gehad heb. Wel wist ik dat hij er gevoelig voor was en ik genoot ervan dat toen hij vertrok, hij zei dat ik de vrouw van zijn leven was. Ik heb hem nog een hele tijd laten denken dat ik voor hem zou kiezen, tot hij pas na een aantal maanden doorhad dat dat echt niet zou gebeuren. De boze mail die daarop volgde, heb ik nog steeds niet beantwoord. Het is pas echt verkeerd gegaan toen ik met mijn vriendinnen een weekje weg ging en ik me, door de frustaties van mijn geheime verliefdheid en mijn leven, in het bed heb gestort van de eerste leuke man die ik tegenkwam. Alleen sex kan een keer gebeuren, zou je denken. Maar ik heb deze man achteraf gezien, in de 2 keer dat ik hem ontmoet heb.. dusdanig gecharmeerd en verleidt dat ook hij verliefd op me is geworden. De weken daarna heeft hij nog vaak gebeld, omdat hij me weer wilde zien. En ik heb hem nog heel lang aan het lijntje gehouden dat daar een kans toe was, ook al wist ik dat ik er verder niets meer mee wilde. En bovendien, ik was we ondertussen alweer aan het uitleven op mijn volgende verovering, een Casanova himself. Iets meer challenge dan de andere heren, maar dat maakte het spelletje alleen maar leuker. Toen ik weer terugkwam van deze vakantie, heb ik het meteen uitgemaakt met mijn vriend. Dit omdat ik zoveel van hem hou dat ik wist dat ik hem niet verdiende, en ook wist dat ik mezelf in deze situatie niet kon stoppen. Vanaf dat moment zijn alle remmen los gegaan: in de 7 maanden die volgden had ik nog steeds contact met mijn vakantie-casanova, ben een affaire begonnen met mijn collega, genoot van de aandacht van de mannen waarvan ik wist dat ze op me wachtte, flirte en sjanste erop los tijdens het uitgaan. Het gaf me een heerlijk gevoel! En het gekke is, bij ieder van deze mannen had ik gevoelens. Kriebeltjes zelfs. In deze periode heb ik ook maar met 2 van hen sex gehad. Het ging dus duidelijk niet om de sex, maar om de aandacht, het spel, die gevoelens die me weer even wat beter lieten voelen. Nu, is mijn hart zelf gebroken door een casanova. Je krijgt wat je toekomt, zul je denken. En ergens weet ik dat ook wel. Maar 3 keer raden hoe ik daar overheen probeer te komen..
|
