Geheimen van Nederland

Ik woon nu 2 jaar op mezelf in een mooie omgeving in een nieuwbouw appartement naast een heel grote park met dieren en een grote meer, ik heb een goed betaalde baan waar ik al bijna tien jaar werk en dit is zelfs mijn eerste echt vaste baan. Ik ben een harde werker en werk 5 dagen in de week, daarnaast heb ik ook genoeg vrije tijd, ik heb een auto en heb geen schulden, ik zit helemaal goed wat mijn leven betreft. Ik heb sinds ik 3 jaar was veel moeten doorstaan, van mishandelingen tot ruzies en vernederingen. Ik heb sinds ik 26 jaar was alles eindelijk verwerkt, mijn werkgever zag hoe ik soms lijdde door mijn nare jeugd enz. en heeft een hele dure psychiater aangenomen om mij te behandelen hiervoor en het is eindelijk voor elkaar, ik voel me goed en vrij. Ik ben nu 30 jaar en heb alles wat ik wil, een appartement, auto, gezond, goed betaalde baan en geen schulden, ik drink haast niet en ik rook niet, ik gebruik geen drugs nooit gedaan, klinkt allemaal zo mooi maar ik mis 1 ding en dat is het ding wat ik nooit gehad heb, en dat is een relatie, ik mis een gezin in mijn leven en wil nu graag kinderen, alles is perfect voor mij nu en ik kan alles bieden voor een vrouw en kind, ik was zelfs maagd t/m mijn 28ste jaar. Ik heb veel gedate en vaak uitgegaan en dingen ondernomen maar het lukt niet om een vrouw te vinden, zelfs heb ik jaren niet gezocht naar een vrouw maar wel gewoon uitgegaan en ook dan komt er niks van terecht, een vriendin van mij zei al tegen mij dat ik niet moet zoeken maar dat zoiets vanzelf komt, daar heb ik mijn twijfels over want al 8 jaar wil ik een vriendin en nu zit ik op een punt dat ik een gezin wil stichten. Ik wordt ouder en dan komt er een tijd dat een gezin stichten geen nut meer heeft, die vriendin van mij snapt niet eens waarom vrouwen mij niet zien staan, volgens haar ben ik echt de man om een relatie mee te hebben, ik ben niet lelijk en ben mooi gespierd, niet te gespierd, mijn broertje van 17 kijkt heel erg tegen mij op vanwege de vele obstakels die ik heb moeten doorstaan en toch goed terecht gekomen ben en hij ziet mij als zijn grote voorbeeld, ook hij snapt niet waarom vrouwen mij niet zien staan, ik ben zelfverzekerd en niet erg verlegen. Soms voel ik me eenzaam en denk en droom ik van een eigen kindje in mijn armen en een vrouw in mijn armen, daardoor krijg ik soms tranen, ik probeer er vaak niet aan te denken maar soms gaat dat moeilijk en ja soms huil ik ook weleens, misschien is het wel stom dat ik huil maar dat kan ik niet altijd tegen houden. Ik wil zo graag geliefd voelen door een vrouw en ik wil graag liefde geven en dat is iets wat ik nog nooit gevoeld heb.  Iedereen denkt dat ik me altijd goed voel van binnen maar dat is niet zo. Moet ik het gewoon opgeven en niet meer aan vrouwen denken omdat het er toch niks van komt? Ik weet het soms niet meer.

Gepubliceerd in : Geheimen, Relaties

Reacties (5)