| Geschreven door natassie, Op 15-03-2010 19:24 |
|
|
Op dit moment heb ik echt een zwaar kut leven. Ik weet dat er mensen zijn die nog veel ergere dingen hebben maar ik moet dit gewoon ff kwijt.Ik heb een dochtertje van 14maanden,waarvan dr vader niet echt een vader voor haar is.Op dit moment ben ik zwaar op zoek naar een huis,aangezien mijn leefomstandigheden met mijn expartner zodanig niet te doen was en daar niet meer woonzaam ben!Ik ben inmiddels al 2x verhuisd wat iedere x maar weer tijdelijk is.Ik zit nu in een huis waar ik over 2maanden WEER uit moet.Ik ben bezig met urgentie aan te vragen,dat duurt ook 8weken! En voordat ik dan weer een huis heb gaat natuurlijk ook weer een tijd overheen.Kortom ik sta gewoon binnen kort met mijn dochter op straat! Je krijgt van alle kanten te horen het komt wel goed,we helpen je wel maar puntje bepaaltje moet je alles alleen doen!Bestaan er wel mensen die je kan vertrouwen?! Ik heb er een hard hoofd in.Ik ben al zo vaak besodemiedert in me rug gestoken. De enigste die ik kon vertrouwen was me moeder maar die is overleden.Soms trek ik het gewoon echt niet meer en dan denk ik bij mezelf waarvoor ben ik eigenlijk geboren?Ik heb met mijn huisarts gesproken en ik krijg profecionele hulp,want ik kom er gewoon niet meer uit!Ik ben van nature heel positief en spontaan en vrolijk maar dat is op dit moment ver te zoeken!Ik ga door voor me dochtertje maar dat is echt mijn enigste drijfveer op dit moment. Ik mis mijn moeder zo erg dat de pijn daarvan soms gewoon ondraagelijk is! Het voelt echt :ik tegen de wereld en de wereld tegen mij. Lekker veel zelf medelijden en daar hou ik al helemaal niet van,maar ik krijg mezelf er niet uit. Probeer echt positief te blijven maar het word zwaarder en zwaarder en zwaarder. Ik hoop dat de psycholoog me een andere kijk op het leven kan geven, ik zit nu zo vol met negativiteit word er gewoon kotsmisselijk van!Ik haat mezelf om hoe ik nu ben en wat er van me gemaakt is!Maar naar de buitenwereld blijven lachen en spontaan doen en vrolijk blijven,maar vanbinnen ga ik kapot! Ik moest dit gewoon ff kwijt,aangezien ik niemand heb die dit wil of kan aanhoren.
|
