| Geschreven door Annafaye, Op 28-03-2010 18:12 |
|
|
Hi,
Ben een jonge vrouw van 33. Heb 13 jaar met iemand samengewoond, waar ik in het begin knettergek op was. De laatste 2 jaar begon ik aan mijn relatie te twijfelen. De relatie gaf mij niet alles waar ik behoefte aan had. Er was onvoldoende intimiteit, kilte, geen echte aandacht/betrokkenheid, geen humor, weinig leuke dingen die we deden. Maar het ergste was dat ik altijd het gevoel heb gehad dat ik niet volledig mezelf kon zijn. Ik voelde me op een gegeven moment ook niet meer seksueel tot hem aangetrokken. Allebei werkten we fulltime. Had het idee dat ik vooral aan het geven was en hij alleen maar nam. De relatie was niet in balans. Daar heb ik zelf een aandeel in gehad, omdat ik dingen niet duidelijk aangaf. Ik paste me teveel aan. Op een gegeven moment heb ik dat ter sprake gebracht (al een aantal keer), maar hij deed er niets mee. Uiteindelijk besloot ik om een eind aan die relatie te maken en gingen we uitelkaar. Heb toen een heel leuk huisje gevonden en had het er wel het eerste jaar erg moeilijk mee om opnieuw te beginnen en mijn leven helemaal om te gooien. Uiteindelijk is dit wel gelukt en voelde ik mij eindelijk vrij en mezelf. Ex en ik waren wel vrienden gebleven dus ik zag hem nog regelmatig. Op 1 januari van dit jaar heb ik een heel leuk oud en nieuw gehad en daar ben ik een jongen tegengekomen. We hadden toen de hele tijd alleen maar gezoend. Telefoonnummers uitgewisseld en toen bleek het ook nog eens een hele leuke jongen te zijn waar je mee kon praten, lachen en waar ik me fysiek tot aangetrokken voelde. We hebben toen een paar keer met elkaar afgesproken en dat was altijd heel gezellig. Ik voelde mij eigenlijk heel goed bij hem en zag nu in dat het ook heel anders kon zijn (die ex was namelijk mijn eerste liefde). Helaas heb ik een paar fouten gemaakt bij die nieuwe jongen, mijn gevoelswereld lag een beetje overhoop, ik was niet 100% mezelf, voelde mij verlegen en onzeker bij hem en praatte eigenlijk iets te veel over mijn ex, iets wat een grote fout is bij een beginnende liefde. Ik betrapte mezelf erop dat ik heel snel gevoelens voor die jongen kreeg en te hard van stapel liep, maar dat kwam omdat ik nog nooit zoiets had meegemaakt en mij zo goed bij die persoon voelde. Andere kanten van mezelf (vrolijkheid, humor, gedrevenheid, gekheid en eigen mening hebben) heb ik niet laten zien alleen mijn zwakkere kanten. Hierdoor is die relatie stukgelopen, hij zei dat hij niet verliefd was en dat hij niet wilde dat de relatie zou groeien. Ik heb dat geaccepteerd, maar vond het erg jammer en miste hem daarna vreselijk. Een paar dagen later kwam mijn ex weer op de proppen en gaf aan dat hij mij al die tijd gemist had en mij weer terug wilde. Ik werd overmand door zijn emoties en en de dingen die hij zei. Ik was altijd heel goed voor hem geweest en hij vond mij nog steeds een fantastisch mens. Ik twijfelde toen heel erg. Maar ik ben niet meer verliefd op hem. Al mag ik hem graag en hou ik ook nog wel van hem. Maar ik twijfel heel erg of dat ik dit opnieuw een kans moet geven. Hij zegt dat hij erg veranderd is en dar merk ik. Maar ik ben bang dat we weer in het oude vervallen. Moet ik hem een kans geven en het weer opnieuw proberen? Ik weet het allemaal niet meer.
|
