| Liegen om aandacht |
Ik vind dit erg moeilijk om mijn geheim hier neer te zetten. Maar dit kan 1 van de stappen zijn om \'beter\' te worden, en dat wil ik graag, beter worden! Want mijn leefwijze beperkt mijn echte leven en ik leef nu meer in een wereld die er niet echt is. Ik heb al een hele tijd dat ik lieg op internet en een personage verzin. Deze personage is een kind, terwijl ik zelf al 24 ben! Ik schrijf dan op internet ernstige verhalen over kindermishandeling. En in de loop van de tijd had ik het gevoel dat de verhalen steeds ernstiger moesten worden. Want hoe kom je als (kind, mijn personage dan) in contact met volwassenen dan moet er wel iets ergs gebeuren. Als ik lieg dan zit ik ook helemaal in die wereld en voel ik mezelf net echt een klein kind die dat mee maakt. Want ondertussen kan ik mijn echte eigen gevoelens die er niet mogen zijn (boosheid, verdriet, angst, m8eloosheid) erin kwijt. Maar steeds vaker voelt het niet goed om dit te doen. Alleen nu ben ik bang dat ik niet meer kan stoppen en ben ik bang om dat stukje kwijt te raken. terwijl ik er ook graag vanaf wil van dat liegen. Ik krijg er veel voor terug, liefde en aandacht en geborgenheid, dingen die ik in mijn echte leven niet heb! En dat maakt ook dat het zo verslavend is. Door de loop van de tijd heen (speelt dus al langer) is die personage een stukje van mij geworden. En ik vind het dan ook moeilijk om die los te laten. Maar weet wel dat het belangrijk is om die los te laten. Ik stond te weinig stil bij wat het echt betekent en dat er mensen zijn die dit echt mee maken! Echt mishandeld zijn en daar trauma\' s van over hebben gehouden. Ik creer een wereld en ik houd die in stand tot nu toe. Maar dat wil ik niet meer. Ik heb mijn vriendin geschreven wat ik doe en zij is WEL echt mishandeld. Haar reactie is begrijpelijk; hoe kun je zoiets doen, ik ben teleurgesteld in je, boos is ze ook wel. Maar ze heeft ook begrip ervoor omdat ze weet van mijn gemis van aandacht. Ze zegt ook dat ik moet stoppenmet mijn echte zelf te ontkennen Ik vind dat erg bijzonder dat juist zij! Mijn beste vriendin die dus wel echt een rot jeugd achter de rug heeft wel begrip voor op kon brengen. En een lange mail stuurde met alle dingen wat op een andere manier zorgzaam is (op een goede manier) En ze spreekt me volwassen aan op mijn gedrag. Ze wil even geen contact meer en wil dat ik eerst niet meer lieg. Ze wil dan kijken met mij hoe we elkaar weer kunnen vertrouwen. Dat is voor mij een extra motivatie om niet meer te willen liegen om aandacht. Maar ik weet dat ik nog een lange weg te gaan heb. Terwijl zij schrijft even geen contact meer en wel als je niet meer liegt. Maar dat is dus heel moeilijk voor mij maar wil het wel. Ik lieg alleen op internet en in RL ben ik juist erg eerlijk dat soms mensen tegen me zeggen dat ik te eerlijk ben. Maar dat is dus als compensatie dus denk ik. Een paar weken terug werd ik geconfronteerd met de harde werkelijkheid en ook met hoe erg dat is voor andere mensen. Vaak stond ik daar niet bij stil of drukte ik dat weg omdat mijn behoefte naar aandacht en geborgenheid zo groot is. Ik wil nu mijn leven beteren en weet dat ik dat niet alleen kan. Het is niet zo dat ik opeens niet meer de behoefte daarin heb maar ik wil wel beter worden. misschien zijn er mensen die zich hierin herkennen liegen om aandacht. En misschien hebben jullie tips in hoe ik ermee om kan gaan? Want ik besef dat ik een probleem heb en dat is stap 1. Nu stap 2! Ik heb zelf al wel wat plannen om te doen. Hier te schrijven is 1 ding, afleiding zoeken, iemand opbellen en mijn echte gevoelens vertellen en waarom, de echte reden dan. Maar hoe ga ik met mijn gevoelens van eenzaamheid, verdriet, angst,leegte, m8eloosheid, onrust, bang zijn etc omgaan? Deze gevoelens heb ik echt allemaal. Mijn echte leefsituatie is dat ik al 3 jaar alleen op mezelf woon. Moeilijk contacten aan durf te gaan en dus bijna geen vrienden heb (zij is de enige) en ik heb veel angst om mijn leven in te delen en heb perfectionisme waar ik gek van word en erg veel onzekerheid. Ik schaam me erg over dit alles! Ik zit in therapie en doe er alles aan om dit te laten stoppen want ik wil dat het stopt. Maar mijn grootste angst is dat het niet lukt en wat dan? Ik ga er wel echt voor en ben er ook in therapie mee bezig Ik heb erg veel gevoel nu en ook weer drang om te liegen. Maar ik kan beter een boek schrijven over mijn personage dan werk ik dat op een positieve manier uit zonder iemand schade aan te doen. Ik voel me erg schuldig en haat mezelf en zoek nu steeds afleiding want heb veel rotgevoelens en die wil ik graag kwijt. Maar nu nog een goede manier zoeken! Ik merk dat zelfs bij dit opschrijven ik soms in de slachtofferrol kruip als ik terug lees. Maar ik doe het toch echt zelf! Ik verpest mijn eigen leven. En dan ook nog eens gaan andere mensen onterecht zorgen maken om een personage die niet eens bestaat! Groetjes schaam me erg om wie ik ben en hoe ik doe
|
